bugün

asosyal itiraf

6
+
-entiri.verilen_downvote
Hayatta en zor şeylerden birisi insanın bir seviyeye varana kadarki iç hesaplaşması, yenilgileri, itirafları, kendi hatalarını, sevaplarını kabul edip öz benliğini kabul etmesi. Aslında tek ifade ile "iç tanıklığını keşfetmesi" Bu o kadar zor bir uğraş ki, sonunda mükafatının çok büyük olduğu bilindiği halde yapılması bu kadar güç olan nadir şeylerden biridir. Sabah erkenden kalkmak gibi bir şey. Bunun iki adımı var bence. Birincisi ve en önemlisi aydınlanma kısmı yani "yanlışlanabilir olduğunun ve sürekli gelişim unsuru olduğunun bilincine varmak". Bu indikatör niteliğinde. Eğer bu olmazsa başka hiçbir koşunun anlamı yok. Suya yazı yazmaya benzer yaptığınız iş. İkinci adım ise kolları sıvayıp boku püsürü temizleme adımı. Aslında yükte ağır pahada hafif kısım burası bence. Her ne kadar can çıkar huy çıkmaz mottosunu kısmen doğru bulsam da ilk kısım işin beyin takımına ait olan parçası. Bu kısım ise davranışsal boyutunu oluşturuyor. Tasarım imalattan daha kalifiye bir iştir neticede. Bakmayın küçümseyici yaklaşımıma. Yine de her aracın lastiği bu çakıllı yolda gitmeyi kaldıramaz. Sık sık durup kafanızı kaldırıp bu karanlık yolda lastik değiştirmeyi göze alıp şarampole yuvarlanmadan yolu tamamlamak hayli güçtür. Ama inanıyorum ki birinci adımı tamamlayıp ikinci adıma geçen her bir kimse yeterli azimi gösterirse sonuca varıp dün bıraktığı kişiden çok farklı birisi olabilir. Kararlılık işin esası. Ha peki ben mi? Birinci aşamanın taslağı hazır. İkinci aşamaya geçmeyi gemi halatı ile çekiyorum. Bu tıpkı acı biber yiyip ağzın yanarken zevk almak gibi. Temennim ise zamanla daha net şeyler yazabileceğim günler. Neyse ki bizi bu buğuda anlayabilen ailelerimiz var. Var olsunlar!
... diğer entiriler ...