bugün

çocukluk travmaları

16
+
-entiri.verilen_downvote
çok zeki olmamakla beraber koyunun olmadığı yerde keçiye abdurrahman çelebi derler hesabı okulun derece öğrencileri arasında olmuştum 8 yıllık zorunlu eğitimde zaten 80 kişiydi dönem yani pek matah bir şey değil. 6. sınıftayken dershanelerin yaptığı ödüllü sınavda erzincan'da üçüncü olunca bedavadan dershanede buldum kendimi. dershanelerin daha çok prim yapmadığı zamanlar olduğu için herkes gitmiyo haliyle okulda 2 kişi gidiyodu zaten. derslerde hep konuşurum ama sorulara da cevap veririm. matematiğe olan aşırı sevgimden dolayı bir gün yine bir çember sorusuna cevabı yapıştırdım. o güne kadar hiç kimseden almadığım bi tepki geldi hem de sevdiğim bir arkadaşımdan '' dershaneye gidiyo yapar tabi'' diye.öyle bir his oldu ki o an ne diyeceğimi bilemedim. tamam çok zeki değiliz de dershaneye de baba parasıyla gitmedik bişeyler yaptık ki gittik. dönüp arkama da senden zekiyim ondan olabilir mi diyemedim. arkadaşın seni kırsa da sen kıramıyosun. ondan sonraki yıllarda sorulara parmak kaldırmaya çekindim,arkalara oturdum gizlendim. ders dışı konuştum hep. sorulara cevap verirsem arkadaşlarım yine öyle der mi diye. sonrasında o kız ben lisedeyken evlendi bense doktor oldum.
... diğer entiriler ...