Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • 0
    +0
    -0

    kardesim dedigim insanlar tarafindan yalnizliga itildim sevdigim kisiyi kaybettim. kaybettigim degerlerimi cok ozluyorum be sozluk.. en acisi da hala cok severek onu ozluyorum

  • 4
    +5
    -1

    eski sevgililerimin benden sonra özgür isimli erkeklerle çıkmaları, bu biraz tuhaf ama gerçek, sanırırım ilişkilerimde diktatörlük yapıyorum

  • 2
    +2
    -0

    onu bugün rüyamda gördüm.hiç bitmesin istedim lan napiyım hergün bi sigaralık muhabbetle yetıniyorum...

  • 8
    +8
    -0

    herkesin bir hikayesi vardır illa ki sözlük. bu da doğduğumdan bu yana benim hikayem. umarım güzel bir şekilde devam eder.

    havacılık, evet. havacılıktan bahsedeceğiz. peki nedir havacılık ? kimisi için bir hobi, kimisi için bir tutku, kimisi için de bir hayal midir ? bilemiyorum belki de öyledir. en azından benim için öyle. ve şükürler olsun ki hayallerin gerçekleşme ihtimali var.

    konuşmaya yeni yeni başlıyorum. idealleri olan bir çocuk yetiştirmek istediklerinden mi yoksa beni konuşturabilmek için mi yaptılar bilmiyorum ama birisi bana "büyüyünce ne olacaksın" diye sorduğu zaman "pilot olacağım de" demişti ailem. anlamını bilmeden, soruşturmadan herkese pilot olacağım diyordum. yaş iki.

    büyüyordum. anaokuluna gidecek kadar büyümüştüm. "kocaman" olmuştum. dersimizi işledikten sonra kimi arkadaşım tamir köşesine kimi arkadaşım araba köşesine giderken ben kitap köşesine gidiyordum. okumayı bilmiyordum tabii ki. "uçak resimli kitap" vardı kitap köşesinde. adı uçak resimli kitaptı benim dilimde. haftanın 5 günü uçak resimli kitabı elime alıp sayfalarını çeviriyordum. okumayı öğrenmeyi çok istiyordum. abime "bu tarağa benzeyen ne ? e mi ?","bu bayrak direğine benzeyen ne ? f mi ?" diye sora sora okumayı öğrendim. takvim yaprağını okumaya çalışırken annem farketti. ertesi gün okula koşarak gittim tabii. uçak resimli kitabı elime aldım, adı "pilot olacak çocuk"tu. yaş altı.

    koca adam olduğumu sandığım dönemlerde üstümde mavi önlük vardı. evet, koca adam okula başlamıştı. okumayı bilmenin rahatlığıyla kendimi derslere rahatça verebiliyordum.bunun sonucunda deneme sınavında derece elde etmiştim. babam "nereye götüreyim oğlumu" diye sordu. "istanbul'a" dedim. futbola olan tutkumun yaptığı çağrışımdan "tamam, maça mı ?" dedi. hayır dedim, havaalanına. havaalanına gittik. bir ara kafile halinde uçuşa giden hostesleri ve pilotları gördüm. rüyalara daldım, gittim. karşımda üniformalı bir adam vardı. iki kez omzuma vurup "inşallah" dedi. "inşallah abi, çok sağol tabii ki inşallah da yok mu bana başka kıyağın ? uçağı sürdürsen bir tur mesela ? hem köyde araba da kullanıyorum ben. olmaz mı ? saçmalama oğlum ya. uçak onun değil, nasıl kullandırsın ?" cümleleri akıp gitti içimden, birisinin omzuma dokunmasıyla.. yaş on.

    ve artık uçakla tanışma vaktim gelmişti. bana sorarsanız geçmişti ile ama neyse... tek başıma bir yolculuk yapacaktım. kendim istemiştim bunu. insan tek başına olduğu zaman daha iyi hayal kurar. hayallerini kimse bilmeden sonsuzluğa kadar uzatır. havaalanına girdiğim andan itibaren kendimi oranın en havalı insanı olarak görüyordum. neden mi ? uçacağım çünkü ben. gökyüzünün eşsiz mavisini en yakından seyreden insan olacağım. hem de pilotlar kadar ! ait olacağım. yerdeyken başımı kaldırdığım zaman gördüğüm yere ait olacağım. hayallerime 3 saat boyunca ait olacağım işte be. şimdi siz söyleyin ben kendimi havalı hissetmeyeyim de kim hissetsin ?

    uçağa gidiyordum artık. uçağa gitmek için bindiğim otobüs dünyanın en güzel otobüsü, onu kullanan şoför de dünyanın en güzel insanıydı benim gözümde. yaşadığım anın her saniyesinden keyif alıyordum sözlük. bir şey kendine nasıl bu kadar bağlayabilirdi beni ? bağladı işte. gökyüzünün mavisi, havacı olmanın gururu bağlamıştı. havacıların uçsuz bucaksız bir pamuk tarlasına sahip olacak kadar zengin olması bağlamıştı. önlerinde mavinin her tonunu görebilecekleri bir resim olması bağlamıştı, hem de hiç çözmemecesine. yaş on iki.

    mavi önlüklü kocaman adam artık genç oldu. defalarca uçağa bindi ve her defasında gökyüzüne daha çok aşık oldu. fakat o, gökyüzüne aşık olmaktan ziyade gökyüzüne "ait" olmayı istiyordu. hayallerine ulaşmak için 1 senesi kaldı. önünde 2 engel kaldı. doğduğundan beri aynı hedefe nişan alan o kocaman adam ateş ettiğinde hedefi vuracağını umuyor. yaş on yedi.

    belki bu yazı bitti ama mavi önlüklü kocaman adamın hikayesi bitmedi. hatta yeni başlıyor. kim bilir, şu an çalışma masasında bu yazıyı yazan eller yarın kokpitte uçağı kaldırmaya çalışacak. belki iki yaşında "pilot olacağım" diyen küçük adam ileride sayın yolcularına uçuşumuza hoşgeldiniz diyecek. hayatta her an her şey olabilir ama güzel şeylerin daha çok olması dileğiyle..

    1 kalemine sağlık, inşallah gerçekleşir hayalin azizim pes etme. - muhalif 26 Mart 2016 20:44
    çok teşekkür ederim abi. sizin gibi sanatçı ruhlu insanlardan bunları duymak efsane bir şey. - yaser durantula 26 Mart 2016 20:50
  • -1
    +2
    -3

    arada bir bizim moderasyona coşsam da çoğunu seviyorum ciddigibiyim ve nabu hariç. yauyy yerim sizi <3

    ama son meselede haklıyım...

  • 1
    +1
    -0

    bugün kendimi bile inandırdım artık o kadar iyi rol yapıyorum ama içten içe çürüyorum hissediyorum bunu önünede geçmiyorum ama bıraktım bunu yaptığım oynadığım role adadım kendimi mutsuzum çok mutsuzum ama kabullenmiyorum şuan bile kabullenmiyorum ne zamana kadar gider bu böyle bilmiyorum daha da mutsuz olucam biliyorum gittikçe batıyorum yavaş yavaş ama bir anda dibi görsem nerde olduğumu anlıcam ama olmuyor insanı hep yavaş yavaş öldürüyorlar süründürüyorlar kurtulamıcam sanki bundan belki de artık bu sondur bunun devamı yoktur artık tamamen biterim belki pes ederim artık yok olurum belki. keşkelerle yaşamaktan iyidir

    en azından yalnız hissetmedim şuan. garip. alışkın değiliz işte. - oleger 27 Mart 2016 00:06
  • -1
    +0
    -1

    uzun süre beraber olduğum bi sevgilim vardı. adı z olsun . bununda y ve p adında iki kankisi vardı. z den ayrıldıktan sonra önce p ile yakınlaştık onla ayrılıp y ye aşık oldum . y ile de yapamadık şimdi z ile tekrar konuşuyorum .

    2 şöför hanıma hanım bahçıvana bahçıvan şöföre sonra hepsi bahçıvana meselesi - drakolaa 26 Mart 2016 22:55
    aynen kanka ama sonunda hepsi bana patlıcak gibi ama :d - pasaliderler 26 Mart 2016 23:02
  • 1
    +1
    -0

    bazen kendime güzel bi hediye alırım, üstüne güzel bi not yazarım ve odamda biyere saklarım. hiç ummadığım bi anda hediyeyi bulunca çok mutlu olurum duygulanırım falan. başkalarına gerek yok kendi kendime süpriz yapıp mutlu olabiliyorum zaten. canım ben iyiki varım beni çok seviyorum.

  • 9
    +10
    -1

    10.sınıfı 8 zayıfla geçtim
    9 ana dersin 8 inden kaldım
    eğitim sisteminin sınırlarını zorladım.o sene kalabilirdim,pişman değilim. yine olsa yine yaparım

  • 1 ünide olur heralde diyeceğim de liseye geçerken de lisede olur heralde diyordum - yaser durantula 27 Mart 2016 12:47
    1 meslek hayatında olur merak etme, elinde işin gücün olunca biraz daha farklı dönüyor olaylar. - asosyolog 27 Mart 2016 16:27
    bence bu gayet doğal birşey - gokyuzummaviii 27 Mart 2016 19:21
    @asosyolog olması için de bir çabam yok olacağına varır her şey :)) @gokyuzummaviii anormal demedim ki - yaser durantula 27 Mart 2016 19:22
  • 17
    +17
    -0

    bugün daha doğrusu dün.

    minibüse binmek için durağa gittim. biraz sonra yaşlı bir kadın, kızı (gelini de olabilir) ve küçük bir çocuk ellerinde çanta ve poşetlerle durağa gelip beklemeye başladılar. 1-2 dk sonra türkmen veya kırgız bir kadın yanında küçük bir kız çocuğuyla durağa geldi. az önceki kadınların poşetlerinden birini alıp - bu benim poşetim niye aldınız, dedi. diğerleri bir an şoka ugradi, yanlışlıkla aldıklarını farkettiler ve yanlışlıkla almışız özür dileriz dediler ama kadın anlamadı nasıl yanlışlıkla ya siz hırsız misin dedi ve baya biseyler söyledi. nerdeyse kavga edeceklerdi. en son dayanamadım aralarına girdim. kadına dönüp bunlar normal şeyler olabilir, dalgınlık, özur dilediler işte, uzatmaya gerek yok, ben bunları söylerken onaylar gibi kafasını salladı sürekli ve içimden tamam hallettim dedim. ben sözümü bitirince tamam deyip yaşlı kadına döndü ve siz hırsız mısınız dedi. o an ben de çok sinirlendim ve yaşlı kadına dönüp -bitir şunun işini, dedim.
    sanki benim talimatımı bekliyormuş gibi hamle yaptı ama kızı tuttu kadını. neyse insanlar toplandı derken en sonunda kadın söylene söylene gitti.
    sonradan düşündüm de bitir işini sözünü nasıl dedim, hala anlamadım :)

  • 3
    +3
    -0

    bazen sanki süper güçlerim varmış gibi hissediyorum o süper gücünü keşfetmeye çalışıyorum kendimi testlere veriyorum kişilik testlerine sanki bi anda patlayacakmışım gibi geliyor ama hiç birşey olmuyor aynaya bakıyorum ve yine ben
    yaptğım her işte diyorum ki keşke süper gücüm olsa hepsini 1 saniyede yapsam diye kendimi avutuyorum. sanırım mükemmeliyetçi biriyim ama işin garip yanı değilim. yaptğım herşeyde en iyisi olmaya çalışıyorum elimden gelen herşeyi yapıyorum. ama bi adım ileriye gidemiyorum.
    artık bu durum beni cidden yoruyor. ve bunu farkettim ne kadarı iyi yaparsan yap insanlar hep daha iyisini istiyor. sanırım bü yüzden hep süper gücüm olsun ve olmasını umuyorum. şimdi sorsanız insanlar niye senin umrunda bilmiyorum bundan rahatsızım ama engel olamıyorum ve insanlar için yaptığımı kendim için yapmış olsaydım sanırım suan zaten en iyi konumda olurdum
    acayip bir ruh hali içindeyim anlayacağınız...

    1 orta okula yeni geçmiştim sanırım atv deki selena dizisinin etkisinde kalıp dizideki 3 kızdan birinde olan gözlerini kırparak eşyaları hareket ettirme gücünü kendimdede var olduğunu sanarak her baktığım eşyaya göz kırpıyodum etraftan ne kadar mal gözüktüğüm muamma tabi bknz;allah belasını versin o dizinin 😑 - gokyuzummaviii 27 Mart 2016 19:25
  • 10
    +12
    -2

    özlüyorum.
    hala onu takip ediyor, düşlüyor, parfümünü kokladığımda kendimden geçiyorum. geçtiğimiz yerlerden her geçtiğimde gözlerim doluyor, hala. onunla beraber dinlediğim şarkıları saatlerce dinliyorum. onun uzanamayacağım bir yerde de olsa, o yerde olduğunu bilmek buruk bir huzur veriyor bana. inan, bu hüznü bile seviyorum.

    benim günler geçtikçe unutmam gerekmiyor mu sözlük?
    bir yıl geçti, ve ben hala seviyorum. daha çok bağlanıyorum gözlerini hatırladıkça. belki o sokaktan geçer diye yolumu uzatırcasına çok seviyorum sözlük. rüyamda gördüğüm her gecenin sabahında doğan güne lanet ediyorum sözlük. gözlerimi sıkı sıkıya kapatıyorum, belki gene görürüm diyerek.
    gündelik hayatımda rastladığım tüm kadınlarda onu görüyor, buluyor ve gülümsüyorum. ne zaman bie konu açılsa elifle biz diye başlıyorum cümleye sözlük. di li geçmiş zamanla kurduğum bu cümle bile bana hüzün veriyor sözlük. yarattığı onca yaraya dek canım yanıyor. içim acıyor be sözlük.

    onca kötü insan varken neden ben acı çekiyorum be sözlük? ben iyi biriyim oysa ki.

    bir çare söyle be sözlük.

    ne olursun.

    duruma üzüldüm dostum. inşallah unutabilirsin. - skerimgeceleri 27 Mart 2016 15:04
    1 amk ben dertli dertli yazmışım, elimde rakı bardağı; adam gelip altına sıçtı ya la. - patiklipenkuen 27 Mart 2016 15:44
  • 5
    +5
    -0

    galiba olgunlaşıyorum. artık onun ne kadar karaktersiz biri olduğunu anladım. bir buçuk yıldır deliler gibi sevdim, tükendim ama yılmadım. bazen ne kadar nefret etsem bile çok sevdim. taaki düne kadar. neden mi?çünkü seni seven bi insana bi kere orospu çocukluğu yaparsın o bunu görmez, anlamaz, anlamak istemez saflığına verir ama sen yaptığın bu şeyi tam bir yıl sonra dalga geçer gibi tekrar yaparsan senin karakterinin olmadığını anlar bu kalp, aşktan gözü kör olmuş olsa da. artık yoksun, elveda..

  • iç sesimle konuşuyorum arada o yüzden bu entry çok doğal geldi 😂 - gokyuzummaviii 27 Mart 2016 19:26
    yalnız kaldığım bi saniye bile olsa hemen iç sesim devreye giriyor arada haklısın diyip kafa falan sallıyorum sonra milletin olduğu aklıma geliyor bi kendime geliyorum - ceryanmuhendisiolucam 28 Mart 2016 00:09
  • 1
    +1
    -0

    benim hikayem bitip yeniden başlayanlardan. ölümden sonra hayatın olduğunu gören insanlardanım. defalarca öldüm ve hikayemi sonlandırdım. her seferinde yeniden yazmaya başladım. ama diğerlerini hiç atmadım. zaman zaman açıp okumayı da ihmal etmedim. çünkü hiçbir hikayem birbirinden bağımsız değildi. 2 hafta önce yeni bir hikayeye başladım. yine öldüğüm ve geri dönüşü yok dediğim anda önüme boş bir sayfa ve bir kalem koydular. başladım yazmaya arada eski sayfaları da karıştırmayı ihmal etmeden. bu saat oldu hala yazıyorum ama bu diğerlerinden biraz farklı olacak sanırım. mutsuz sonla biten hikayelerimin ardından mutlu sonsuzluk kapıyı araladı sanırım.

  • 1
    +1
    -0

    lise 1 e gidiyordum galiba aileden uzak bir ergenlik geçiriyorum böyle. bi kızdan hoşlanmışım reddedilmişim, sigara içiyorum arada kötü şeyler kullanıyorum, hayat bok gibi böyle. ergenlik tripleri felan. nerdeyse kafayı sıyırıcam insanın annesinin babasının yanında olmaması nasıl koyuyorsa insana o kadar koymuş işte. yurttayım gece saat 2 3 gibi bişi yatakta uzanmışım mal mal tavana bakıyorum bir allah'ın kulu uyanık değil. birden tavan üstüme geldi böyle. sıyırdım sıyıracağım. cüzdanımda hep bi yaprak jilet taşırım kavgada felan kullanmak için(o zamandan bahsediyorum ) kafam attı kesicem bileği aldım jileti elime çıktım koridora baktım yukarı adaletin buysa dedim girdim lafa jileti yasladım bileğe sadece çekicem kurtulacam o an onu düşünüyorum. birden bi sarsılma geldi bana jilet elimden düştü. kendime geldim bi bileğime bir jilete bakıyorum olum napıyosun sen lan dedim. gittim abdest aldım af diledim yaratandan inşallah affetmiştir beni. ondan sonra bir daha düşünmedim intihar etmeyi 4 yıl bir kızın ardını bekledim o yüzünü dahi dönmedi bana. yinede düşünmedim intihar etmeyi. niye yazdım bilmiyorum. bi yere başlamalı şimdi bunu.
    çok yalnızım lan.

  • 7
    +7
    -0

    sadece herkese çıkmaz, bana cadde olsun istedim sokağın. bu çocuk seni güzel sever dedim. senin dinlediğin her notaya gizlenecek olan kişi işte bu dedi bir seste. bilmiyorum belkide babamdan görmediğim sevgiyi sende aradım. bırakmam diyen herkeste siktir olup gitti, bu yüzden gitme diyip duruşum. pazarda annesini kaybeden bir çocuk gibi korkuyor oluşum. dedim ya sana ben daha çocuğum. herkese duvarlarını yıkması için cesaretlindiren ben, kendi duvarlarının yıkıklığında kalacak kadar da çaresizim. yanlış anlama acitasyon değil bu, bende böyle ifade edebiliyorum kendimi. çok güzel sözler söyleyemedim belki sana, affet ne diyeyim. ah be sevdicek bende hep işe yaramazın tekiydim. benim kötü olduğum bir derste, doğru yaptığım bir soruyu söyleme cesaretim olmadı. benim bisikletten düştüğümde, canım acısa bile ağlamaya cesaretim olmadı. benim babama ona ihtiyacım olduğunu söyleme cesaretim olmamıştı.benim inanmaya cesaretim olmamıştı. sevdiğimi itiraf edecek cesaretimde olmamıştı, bilmem inanır mısın?
    ama seni sevmeye cesaret ettim ben. içimi açmamıştım birine, ihtiyaç duymamıştım böylesine. sanki bir çicek gün ışığına muhtaçmış gibi. kimsenin nefes alışına kadar merak etmedim, ve yalvarmadım yine kimseye. biliyodum ,çünkü babası sevmeyeni kimse sevmiyodu. ama sevildiğimi hissettim, inan hissettim. en küçük hücreme kadar hemde. sen benim 17 yaşımın ilk günüsün, 17 de aşk başkaymış. hep merakla beklemiştim 17 mi. acı veriyomuş, insan göğüs kafesi parçalanırcasına acı çekiyormuş.

    işte bende böyle aşığım birine be sözlük.

  • 2
    +2
    -0

    ara sıra sevmediğim insanların arkasından yaklaşıp ''skilaççi!!'' diye bağırasım geliyor. sonrasında ciddi bir tavırla yürüyüp gideceğim.

  • 3 günümüzün sherlock holmes'u 😂 - gokyuzummaviii 27 Mart 2016 19:27