Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • 1 hayat zor - asosyalkoreli 02 Temmuz 2019 01:28
  • bende çok acıktım hemen bir paket cizivic yedim ve şimdi rahat bir şekilde uyuyabilirim - syvldc 02 Temmuz 2019 01:24
    bende doymadım hala midemden guruldama sesleri geliyor ama bir nebze de olsa açlığımı dindirdi bu şey gibi olsu cizivicin reklamı:d - syvldc 02 Temmuz 2019 01:35
  • 0
    +0
    -0

    babam prestige içerken ben baba parasıyla babamdan gizli marlboro içiyorum. how to be a hayırlı evlat

  • 8
    +8
    -0

    25 yaşındayım. en ufak sağlık sıkıntısında doktora giden birisi değilim. hatta her doktora gittiğinde korkan birisiyim. nedendir bilinmez.
    bugün itibariyle tam 19 gün önce dikkate almadığım bir şeyler hissettim kendimde. ben dikkate almadım ama o hissettirdi kendisini. basit bir şey zannettim, dilerim hala zannettiğim gibidir. neyse. son üç dört gündür 25 yılımı geçiyorum gözlerimin önünden. film şeridi gibi hızlı geçmiyor. kızgınlıklarım, öfkelerim, gelişimim, değişimim, aşklarım, tutkularım, mutluluklarım, mutsuzluklarım... ne kadar çok boş şey için kendimi yıpratmışım. elle tutulur birkaç şeyim var. neyse bu itiraf böyle başlamayacaktı, böyle gitmeyecekti. ilk kez korkuyorum. korkunun ne demek olduğunu, yaşamanın ne derece önemli olduğunu ilk kez iliklerime kadar hissediyorum. daha önce ölümle bir kez burun buruna gelmiştim ama o zaman kurtulacağım ümidi varmış sanırım benliğimde. şimdi ise hissizlikle karışık bir korku var. garip yani. duyacağım olumsuz her kelime beni oracıkta yıkacak. her şeye karşı güçlüyüm ama buna değil, bu kez değil. neyse. okuduğunuzda bir şey anlamayacağınızı biliyorum. benim bana itirafım olsun bu. size benden kocaman bir tavsiye: hayat yaşanmaya değer. mutlu olsun, mutsuzluk her yerde var. hepimizin sıkıntısı benzer üç aşağı beş yukarı. onları demiyorum. insanları kafanıza takmayın. herkes hak ettiği yere varıyor bir şekilde. gülün. güldüğünüz, dokunduğunuz herkes bir başkasına dokunacak.

    her neyden korkuyorsan üstüne git, erken teşhis hayat kurtarır! - xedegerveren 02 Temmuz 2019 22:49
    gittik bakalım, günlerdir sonucu bekliyoruz il dışından :/ - avkat 02 Temmuz 2019 22:56
  • 13
    +13
    -0

    (bkz: #2318140)

    değilim lan değilim ahahahhahahahahhaahahhahha kanser değilim, sonuçlarım temiz çıktı ahhhhahahhahshshahaha çok mutluyum nereye sarılacağımı şaşırdım ahahahahahahahaahaha değilim değilim

    (bkz: #2316526)

    tek ameliyat gerektiren durum var ahahahahha çok mutluyum laaaaaaaann

    1 ben demiştim :) gözün aydın (: - kıpçak bey 03 Temmuz 2019 19:06
    1 genel tesellin için teşekkürler, kral artık oyna da şunu rahatça yenileyim :)) - avkat 03 Temmuz 2019 19:15
    1 rica ederim :) bekle geliyom yargı dağıtmaya - kıpçak bey 03 Temmuz 2019 19:16
  • 4
    +4
    -0

    bundan sonra ikili iliskilerimde olum ben seni üzerim sornlarm vr ailesl psikoljm bozuk demeyi düsünüyorum.

  • 8
    +8
    -0

    sanki hayata karşi bi suç işlemişim de beni yalnızlıkla, umutsuzlukla cezalandırıyor gibi. bi huzursuzluk var ki içimde bi daha mutlu olamayacakmıyım gibi geliyor. endişeliyim ama neye karşı olduğunu da çıkaramıyorum. belirsiz bi karamsarlık bulutu çöktü üzerime sanki. hiç de gidecekmiş gibi görünmüyor.

  • 0
    +1
    -1

    amına koyim çok kötüyüm. bak size yemin ediyorum kafam döndü. oturmuş ders çalışıyordum azıcık yatim dedim. bi uyumuşum 2 saat. şimdi hala uykum var. uyku düzeni olan insanım ben. 15 saattir falan sigara içmedim ondan mı acaba lan. kesin ondan amına. üşengeçliğimin bedelini ağır ödüyorum. giyinim de sigara alim.

  • 1
    +1
    -0

    bazen aşırı dengesiz bir insan oluyorum. tabii yaptığım dengesizlikleri de üstünden zaman geçtikten sonra fark ediyorum. çok salak bir durum. ama her zaman değil allah'tan bazen...

    başka zamanlar fark etmiyor olma ihtimalin var mı - jaehaerys 08 Temmuz 2019 11:56
    yok o kadar da şuursuz değilim. - a bit of zeynep 08 Temmuz 2019 11:57
    1 şuursuzluk değil bu ama iyi öyleyse 👍 - jaehaerys 08 Temmuz 2019 11:58
  • 2
    +2
    -0

    insanlar beni sevmez genelde. he ama arkadaşlarım sever. bazen beni sevsinler istiyorum. ne olsaydı severlerdi falan diye düşünüyorum. mesela daha kalıplı olsaydım daha yakışıklı olsaydım daha zengin olsaydım severlerdi. ama bu sefer de beni seviyor olmazlardı ki. bazen de şükretmek lazım. beni sevenler ben olduğum için seviyorlar. hiçbir boka sahip değilim. ama beni sevmeyenler var ya onların ben amına koyim işte. hayat amaçlarımdan biri de onları yerin dibine sokmak. adalet yerini bulacak. nietzche lafı var uçmayı bilmeyenlere yükseldikçe ufak gözükürsünüz falan bugün nette gördüm. of çok iyi laf amk yaşadığım ne varsa daha önceden birileri yaşamış. böyle saçma bir hayat böyle saçma bir dünya böyle saçma bir zaman. savaş zamanında yaşamak isterdim. modern savaş değil eski savaş. muhtemelen öldürülürdüm de. ama çok da umrumda olacağını sanmıyorum. özgür olarak ölmek. gerçek hayat amacım da budur. tam anlamıyla özgür olmak istiyorum. her şeyi yok edip sil baştan bir akla sahip olmak.

    2 bir söz okumuştum acı ama gerçek. "çirkin olunca etrafında gerçek dostların olur. en azında bilirim ki ne güzelliğimin peşinden gelirler ne de çekiciliğimin." demem o ki bu dünya işine gelenlerin ve içinden geldiği gibi yaşayanların dünyası. sabret! - syvldc 08 Temmuz 2019 01:40
  • 1 yalnız değilsin. - syvldc 08 Temmuz 2019 01:57
  • 1
    +1
    -0

    20 yıldır boğa burcluyum diye ortalikta dolaniyordum, megersem ikizler burcuymusum bu nasıl bir travmadir yanlış bildigime mi ? üzeleyim ikizler olduğuma mi ?uzuleyim bilemedim.

    1 i̇kizler olduğuna - gölge 08 Temmuz 2019 13:00
    1 hahahhahahahaf ikizler olmak bir ayrıcalıktır - delii 08 Temmuz 2019 13:57
    hemen de sahiplenmiş :d - gölge 08 Temmuz 2019 14:56
    bu sefer burcuma sahip çıkacağım - delii 08 Temmuz 2019 16:13
    1 i̇kizler burcu olduğuna da sevinende ne biliyim yani :d - mavi bereli 08 Temmuz 2019 23:21
    ya öyle demeyin daha alışamadım zaten sjsjsjnsjsjs - delii 08 Temmuz 2019 23:40
  • 1
    +1
    -0

    yeni birini tanımaya ihtiyacım varmış gibi hissediyorum neden böyle hissettigimi bende bilmiyorum

  • -1
    +0
    -1

    az önce benimle alakası olmayan birinin beni instagram’da engellediğini gördüm. salak mısın? shdndjdjs

  • 0
    +1
    -1

    bu ülkedeki bazı yaşlılardan nefret ediyorum, öyle böyle değil.

    gidin evinizde porno izleyip kendinizi tatmin edin. yanınızdan geçen birinin illa götünü ellemek zorunda mısınız amk. tiksiniyorum sizden.

  • 2
    +2
    -0

    i̇nsan ölmek istiyorsa yaşamak istiyordur. çünkü yaşayabilen birisi ölmek istemez. ölüm yaşayamayanları çeker. dönüp duruyorum bu cümlelerin arasında. paradoks gibi değilde sonunda bir düğümü çözmüşüm hissi veriyor.

    aynı manaya gelmiyor mu? - oleger 09 Temmuz 2019 10:57
  • 6
    +6
    -0

    "unutulmuş bir yokluk zannedersin. acısını tam kavrayamazsın. her canın yandığı vakit, üzüldüğünde o unuttum sandığın acıyı anımsayarak ağlarsın."

  • -1
    +2
    -3

    burası haricinde ve ailem dışında kimse doğum günümü hatırlamadığı için akşam hikaye attım, sırf hatırlasınlar diye.
    not: gerçi burda da ilk ben kendim kutladım. söylüyceklerim bu kadardı teşekkürler.

  • 1 neden ? - syvldc 10 Temmuz 2019 01:09
    1 ameliyat olmaktan - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:09
    1 ne ameliyatı kuzum - syvldc 10 Temmuz 2019 01:11
    1 fıtık bebeğim - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:12
    1 ayıptır sorması bel fıtığı falan mı kuzum? - syvldc 10 Temmuz 2019 01:13
    1 bel ve boyun - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:13
    1 geçmiş olsun. ameliyatlık kadar ilerlemiş mi ki? :( - kıpçak bey 10 Temmuz 2019 01:14
    1 oo çok geçmiş olsun kuzum. umarım tek ameliyatta son bulur bu derdin. - syvldc 10 Temmuz 2019 01:14
    1 en sonki kontrolde ameliyata gerek yok dediler ama bazı şeyler olmaya başladı :( - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:15
    1 teşekkür ederim - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:15
    1 egzersiz vermediler mi? - kıpçak bey 10 Temmuz 2019 01:16
    1 verdiler de yapınca belim ağrıyor diye yapmadım - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:16
    1 ben de üşengeçlikten yapmıyorum ama yapmak lazım ya, faydalı olduğu için ağrıtıyordur bence. ben yapınca da bazı hareketler çok zorluyor mesela :( - kıpçak bey 10 Temmuz 2019 01:23
    senin de mi var :( - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:24
    1 hafif galiba ama işte sıkıntı veriyor :( şu yaşımızda çekilecek şey mi bu :( - kıpçak bey 10 Temmuz 2019 01:25
    1 hadi ya üzüldüm çekilmiyor çünkü :( çok geçmiş olsun - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:27
    1 umarım geçer, seninki de - kıpçak bey 10 Temmuz 2019 01:29
    1 teşekkür ederim - belkiustumuzdenbirkusgecer 10 Temmuz 2019 01:30
  • 1 22yim eve geleli daha iki gün oldu durum bu - gitbasimdann 10 Temmuz 2019 11:18
  • 4
    +4
    -0

    "bir gün sokakta oynadıktan sonra eve çıktınız ve bir daha hiç sokağa oyun oynamaya inmediniz." diye bir şey okudum az evvel, dokundu..

    .

    bizim sokağın şifresiydi; topu olan çocuk sokağa iner, topu kaldırıma çarpa çarpa kendisiyle paslaşır ya da arsamızdaki sprey boyayla çizili kaleye şut çalışır. -şayet sokağa inen çocuğun topu yoksa, kendisine en yakın topu olan çocuğu zillerine basıp sokağa çağırır, çocuk gelmiyorsa da topunu alırdı.-

    top sesini duyan tüm çocuklar da yavaş yavaş sokağa dökülür ve ilk fırsatta maç, aylık, orta - kafa - şut, şampiyon gibi envai çeşit oyuna topluca girişilirdi.

    ortada bir top yoksa da pamuk eller cebe gider ve ortaklaşa bir top alınırdı. oyuncu statüsü ise en çok top sektirenden en az sektirene göre azalırdı.

    düşünüyorum da; şu saydığım değerler bir çocuk için oldukça sıradan şeyler. ama şimdilerde tüm bu unsurlara hasret kaldığımı çok daha iyi anlıyorum..

    yukarıda saydığım çocukların hiçbiri şimdilerde çocuk aklıyla yaptıklarını yapamaz halde. ben dahil.. hiçbirimiz eskiden olduğu kadar içten, coşkulu, maskesiz, beraber ve hayalperest değiliz.

    paylaşmak denilen şeyin çocuk icadı olduğunu düşünmemi sağlayan da bu. hiçbirimizin hiçbir şeyinde sahip olma adına gözü yoktu. birinin olan herkesindi. kimse kimseden bir şey sakınmazdı. komünizm falan hikayeydi lan bizim yaptıklarımızın yanında.

    ayşegül ablamız vardı bizim. ağustos sıcaklarında, birinci kattaki çiçekli balkonundan, buzluğundan tepsiyle getirdiği irili ufaklı buzları üzerimize atardı.. boyu daha uzun olanlar en çok buzu kapardı tabi. ama onu da dağıtırlardı. herkes ferahlamak için çıldırırdı, ama o durumda bile kimse kimseden daha fazlasını elde etmek gibi bir hinlik düşünmezdi.

    .

    her şey mükemmel gidiyordu paylaşmak ve yaşamak adına. çocukluk güzel şeydi. öyle meybuz rehavetindeydik ki, göremedik bittiğini çocukluğun.. şimdi ilk cümleyi şuna devşirelim; "bir gün çocukluktan çıktınız ve bir daha hiç eskisi kadar çocuk olamadınız."

    ben o günü mıh gibi hatırlıyorum. çocukluk beni kovmadan kendimin istifa ettiği günü. aydın bir gündü. ama fazla aydınlığın karanlıkla eş değer olduğunu çok sonradan anladım..

    .

    bahçemizdeki incir ağacına beraber tırmanırdık kuzenimle. çok eskiden. yani çocukken..

    sonra bir gün, yavaş yavaş ergenliğe girip çocukluk kopmalarımızın sarsıcı sallantılarından birinde, camdan baktığımda gördüm kuzenimi; bensiz incir toplamaya inmişti. halbuki ona ağaca tırmanmayı bile ben öğretmiştim. halbuki her zaman birbirimize haber verirdik incir toplamaya giderken.

    ardından ben de indim incir toplamaya. neden beni de çağırmadığını sordum, cevap vermedi. tek alakası gözüne kestirdiği ballı incirlerdi. ağacın en ortasına kurulduğu için benim ağaca çıkmam da imkansızdı.

    beyin bedava.. yandaki kömürlükten yaklaşık 1,5 metre olan sopayı çıkarıp gözüme kestirdiğim incir dallarına vurmaya başladım. teker teker düştüler, -newton görse arşimet gibi sevinçten çıldırırdı..- teker teker poşetimle yakaladım hepsini. kısa sürede kuzenimden daha fazla incir topladım. çünkü onun menzili sadece ağacın ortasından uzanabileceği kadardı, fakat esas ganimet dallardaydı ve sopa avantajı bendeydi.

    bunu fark edince indi ağaçtan kuzenim. "hadi incirlerimizi birleştirip sonra da her zamanki gibi paylaşalım." dedi. ilk orada reddettim onu. ilk orada taviz verdim çocukluğumdan. o gün hasan tahsin gibi ilk taarruz kurşunumu attım içimden; hayır dedim!

    hiç istemedim böyle olsun. ama hayır dedim! zamanla düzeliriz gibi gelse demezdim. öyle bir hissettim ki o an; okun yaydan çıktığını, artık istesek dahi habil olamayacağımızı, içimize süveydanın düştüğünü, başlangıcın sonunu.. hayır dedim!

    o günden sonra;
    eskisi gibi "evet" diyebilmek,
    bir daha nasip olmadı..

    .

    not:

    "önceden tanıştırılmış iki çocuğu bir odada yalnız bıraktığınızda, yüksek ihtimalle o çocuklar oyun oynamaya başlarlar. etraflarında buldukları her şeyi oyuna dahil edebilirler. minderden at, yastıktan kalkan, gazeteden kılıç yapabilirler. biz uzaktan baktığımızda o sadece bir gazetedir. ama o çocuk için o gazete, o an dünyadaki en keskin kılıçtır. ve o çocuklar bunları yaparken çok içten şekilde oynayıp eğlenirler. en ufak bir yapmacıklık yoktur bu eylemlerinde. hayal güçlerini, gerçek dünyayı şekillendirmek için kullanırlar. ne yazık ki bu yetileri, yıllandıkça körelir..."

    - (bkz: #2129875)

    1 entrylerini kitap okur gibi okuyorum.. - syvldc 10 Temmuz 2019 18:40
  • gitmiyor doğrusu bu ayaklar beni daha da öteye götüremiyor. - syvldc 12 Temmuz 2019 01:26
    yoldaşlar hep var olsun. onlarda olmasaydı bu yol yürünecek gibi değil zaten. - syvldc 12 Temmuz 2019 01:31