Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • :( - eaglegodz 22 Şubat 2018 22:26
    :( - eaglegodz 22 Şubat 2018 22:29
    tamam tamam dlskdşdld - eaglegodz 22 Şubat 2018 22:45
  • yakıyorum.. - olmazki 23 Şubat 2018 04:03
  • 6
    +6
    -0

    20 yaşındayım hala zillere basıp kaçıyorum. eskişehirde zilinize basıp kaçan birileri olursa benim olmam muhtemel.

  • 3
    +3
    -0

    tükenmiş gibi hissediyorum kendimi . yaptığım hiç bir şeyden keyif almıyorum. mutlu olmuyorum hiç bir şeyden. hiç bir şeyi başaramıyorum her yaptığım iş yarım kalıyor. her kalkıştığım şeyde tam yapıyorum derken bir dönüp bakıyorum ki hiç bir şeyi becerememişim. ney için mutlu olsam onu kaybediyorum. ufaklıktan beri bu böyle. hiç bir şey yolunda gitmiyor sözlük.

  • 1 böyle bir ihtiyacı olursa ne yapar insan,neye sarılır? - helgendeejderhagordum 23 Şubat 2018 23:10
    1 insana - kedibirisi 23 Şubat 2018 23:20
    insan bulursan sarıl tabi - helgendeejderhagordum 23 Şubat 2018 23:27
    insan bulursan sarıl tabi - helgendeejderhagordum 23 Şubat 2018 23:27
    şunun iki kere gitmesinden nefret ediyorum - helgendeejderhagordum 23 Şubat 2018 23:28
  • 5
    +5
    -0

    yıllardır gözlerinizin önünde acı çekiyorum, ölümün kıyısında dolanıyorum farketmediniz; ama telefon bağımlısı olduğumu farketmişsiniz. cidden insan ne güzel susuyormuş, insan istediğini görmekte ne kadar da iyi bir varlıkmış.

  • 2
    +3
    -1

    değer görmediğimiz insanların peşinden manyak bir şekilde gitmemiz beni aşırı üzüyor elbette bu konuda tek suçlu biz değiliz, bizi bu duruma düşüren insanın davranışlarını görmezden gelemeyiz. ne zaman bir şeyler “yolunda gitmenin” kıyısından geçse başka bir engelle karşılaşıyorum ve “yolunda gitme” sokağına uzun bir sure uğrayamıyorum. toparlanmak, uzun süreli bir eylem. bir şekilde yanınızda hissettiğiniz, her şekilde yanında olmak istediğiniz kişinin/kişilerin size tutarsız davranıyor olması ya da sizin bu şekilde davranıyor olmanız -bilinçli ya da bilinçsiz- insanın dengesini bozmaya yeterli. her şeyin bi miktar mümkün olduğuna inandığınız/inandırdıgınız kişi veya olayların sonucunu görün ya da o işe hiç kalkışmayın.
    biraz önce “şu an ne sen beni çekebilirsin ne de ben seni” mesajı aldım, bu mesajı aldığım kişi fiili olarak benden uzak olmasına rağmen iyi/kötü günümde yanımda olmasını sağladığım kişi. evet sağladığım. şimdi bana bunu söylüyor ve onu söylerken ne yanında olmak istediğimi görüyor ne okurken ne hissedeceğimi düşünüyor ne de farklı bir şey.
    ben bu manyaklıga bu gece son veriyorum, mucizemiz bol olsun.

  • 4
    +4
    -0

    bi kadın peçete satıyordu, yanına gittim ona sıkıca sarıldım ve o da bana sarıldı. yüzünde tebessüm oluştu çocuğum sana çok dua edeceğim dedi. bu mutluluk paha biçilebilir mi sayın sözlük yazarları?

  • 0
    +0
    -0

    üzgünüm canım kendim şu kahrolası hırsın ve kıskançlığın bu yıl sonun olucak..

  • 0
    +1
    -1

    geri zekalı bir arkadaşımın twitterdan asosyal sözlüğü ve madridliyi de takip ettiğini gördüm. inşallah üye değildir
    üyeyse hesabı kapatır giderim.

    2 “geri zekalı” ayrı yazılır* “madridliyidi”? - blackorwhite 25 Şubat 2018 00:07
  • 1
    +1
    -0

    hayatımda hep neye elimi atsam kendimce başarılı oldum. ne için yola çıksam iyi iş çıkardım. her şeyi yapabileceğim en iyi şekliyle yaptım. ama işin içine başka bir insan girince oracıkta kalıyorum. ben elimden geleni ortaya koyuyorum ama o arkasına saklayınca kontrolü kaybediyorum. elimden fazlası gelemez ki, gelmiyor ki yapsana bi şeyler lütfen diye diye kendimi yiyip bitiriyorum.
    bundan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum.

  • 2
    +2
    -0

    bugüne kadar türlü çeşit insandan kazık yedim; ama hiçbiri senden yediğim kadar sivriltilmiş değildi. sen! benim dünyada en güvendiğim insan, kendimden bile çok güvendiğim insan! güvenini alıp pazara çıkarsam 2 kuruşa bile satılmazmış.
    eskiden güvendiğimdin, şimdi gücendiğim...

  • 2
    +2
    -0

    son zamanda birisi entrylerimi artiliyor yesillendirir misin kimsin nesin in misin cin misin merak ediyorum.

  • 3
    +3
    -0

    hesabı uçuruacaktım.
    sonra dedim mesajlara bakayım. muhabbetim olan 3-5 kişi var. onlara ulaşmak isterim. zira çok şey konuştum. eski mesajları göremediğimizden bana ulaşmalarını istiyorum. bi süre sonra uçuracağım hesabı. takip listesinde olanlar bu mesajı mutlaka görür zaten. diğerleri de umarım görür.

    son sözleri çok kıymetli rahmetli muhsin başkandan alıntılıyorum.
    "şimdi bakın yoldan geldik, yola gideceğiz. hiç birimizin garantisi yok. şurada ayakta duranın da, oturanın da garantisi yok. yani, ruh bir saniyeliktir. küf dedi mi gitti. bunun da nerede geleceği, nasıl geleceği, ne şekilde yakalayacağı belli değil..."

    bende bir yolcu misali geldim.
    gideceğim.
    hazırlığa başladım.
    bilgilerinize...

  • 0
    +0
    -0

    bugün bir ilköğretim okulu bahçesinde, hayata dair herşeyden bihaber koşuşturan çocukları görünce çocuk olmak istedim.ne bileyim, kıskandım galiba.

  • 9
    +9
    -0

    sen sanki hiç gitmedin. sanki hiç vermedim seni toprağa. sanki benim bedenimde benimle beraber yaşamaya devam ettin. hatta zamanla bende benden daha çok yer ettin. i̇çimde büyüttüm seni. bazen öyle zamanlar geldi ki her hareketimde seni buldum. hayatımın her alanına bir yerlerden bulaşmışsın. duygularıma, hareketlerime, hayallerime, geleceğime..

    hatta geçen gün şunu farkettim; senin yerine insanlara darılıyorum. benim acımı görmedikleri için değil de seni unuttukları için. çok saçma. aşırı saçma, biliyorum. mantıklı hiçbir tarafı yok, farkındayım. ama bu duygudan kurtulamıyorum.

    bitmiş ve tükenmiş hissediyorum. ve cidden bittim ve tükendim. kim gelirse gelsin, ister dünya üzerindeki bütün kara parçaları birleşsin, isterse güneş dünyaya o kadar yaklaşsın ki dünya kavrulsun, ister okyanuslar taşıp her yer su altında kalsın; artık toparlanabileceğime, her şeyin geçeceğine inandıramaz beni. ama üzülmüyorum, bununla yaşamaya alışmaya çalışıyorum. belki de bazen sadece kabullenmek gerekir. ben çok yanlış yaptım, ölüme gücüm yeter sandım. o kara topraktan seni çıkaramasam bile orada değilmişsin gibi yaşarım sandım. ama sanırım tamamı olmasa da ruhumun yarısının oraya seninle birlikte gömüldüğünü kabul etmek zorundayım. ruhumun geri kalanıyla yaşamaya çalışmak, çağa ayak uydurmak zorundayım.

    huzur içinde uyu.

    2 tüylerim diken diken oldu okurken gözlerim doldu be, bana bu acıyı bu kadar yaşatırken sadece anlattıklarınla. kendin nasıl yaşıyosun? - xedegerveren 26 Şubat 2018 11:28
    1 başka çarem yok ki, mecbur yaşıyorum. - sevdigimezaralti 26 Şubat 2018 11:30
  • 4
    +6
    -2

    az önce uzaktan bir arkadaşım evlenme teklif almış.
    resmen çocuk hayalimdeki evlenme teklifini uygulamış ve ortaya mükemmel bir şey çıkmış..
    biraz kıskandım itiraf ediyorum ama benim hayalime benzeyen bir teklif olduğu için yani :d yoksa hep mutlu olurlar inşallah.

    edit: anlamayacak olanlar için tekrarlıyorum evlenme teklifini değil, hayalim olan teklifin başkası için yapıldığını görünce kıskandım :d

    1 hıı inandık hı hı jsjdjdbdndo - gölge 26 Şubat 2018 21:46
    sus sus agsfsshs - abisininkamili 26 Şubat 2018 21:53
    ne olduuu canım ya nzjsnzksm - gölge 26 Şubat 2018 21:55
  • 3
    +3
    -0

    yakın arkadaşlarımdan birisi bir kıza abayı yaktı. bizim oğlan sırf kız için twitter açmış, tweet bildirimi açmış, kız ne tweet atsa beğeniyor. abayı yakı bir kere aşık oldu yani.

    ama kız bizim oğlana göre değil. çok şımarık, egoist birisi. ön yargılarımdan dolayi böyle bir tanı koymadım, miniklerinden caktım. çok şükür 5 dk içinde bir insanın ne mal olduğunu anlayacak kadar insan sarrafiyım.

    i̇ste bizim oğlan da onu farketmiyor diye üzülüyor falan, üzülüyorum arkadaşıma. allah yardımcısı olsun, durumu çok zor.

    1 bana şey gibi geldi. benim bir arkadaşım anlatıları... - çılgın att 26 Şubat 2018 19:50
    ney ? - bulldogreyiz 26 Şubat 2018 21:03
    hani insanlar anlatır ya. benim bir arkadaşım var böyle böyle ama yok kesinlikle ben değilim - çılgın att 26 Şubat 2018 21:06
    yok be olum maalesef o saf duygulara sahip değilim. - bulldogreyiz 26 Şubat 2018 21:12
    hayırlısı :) - çılgın att 26 Şubat 2018 21:14
  • 6
    +6
    -0

    son zamanlarda üzdüğüm kırdığım kim varsa özür diliyorum şu sıra

    benden de dile - gölge 26 Şubat 2018 21:45
  • 3
    +3
    -0

    hayat çoğu zaman bana kırgınlıklar ve kızgınlıklar hediye etti ve arkasından da çaresizlikler. bana güzel şeyler de verdi ama çoğu maddi şeylerdi. ve sanki hayat verdiklerinin acısını çıkarmak istercesine hep tümsekler koydu önüme, çukurlar dizdi, görünmez tuzaklar döşedi.
    çok kırıldım. diğerleri sevgilisi hangi ojeyi süreceğine yardım etmedi diye kırılırken ben doğuştan gelen özelliğim ile küçük düşürülmeme kırıldım. kimisi parasızlıktan yakınırken ben param olduğu anlarda derdime paramın çare olamayışına üzüldüm. onlar sen salak mısın lafına alınırken ben küçük düşürülüşüme alındım. onlar beğendiği ayakkabıyı alamadığı zaman ayakkabı, moda eksikliği duyarken ben huzur eksikliği ile yandım tutuştum. diğer sebeplerin yanında benimkiler daha mantıklı dursa da onların aldığı tepki ''üzülme bitanem, özür dilerim canım, hallederiz kızım'' olduğu halde ben ''buna mı kırıldın, bunda ne var, kendi kendine saçmalıyorsun'' tepkileri aldım.
    bir şey elde ettiysem it gibi çalışıp elde ettim, hiçbir zaman hiçbir şey hazır gelmedi önüme, geldiyse de her zerresini fitil fitil, kan kusarak ödedim.
    diğerleri nehrin karşısına geçmek isterken önlerinde köprü vardı, kimisinin teknesi... benim ise nehrin kenarına geldiğim anda gözümle gördüğüm köprüler yıkıldı, hep yüzerek geçtim. akıntıyla boğuştum, derinliklerle karşılaştım, yılanlardan çekindim, çok su yuttum.
    köprünün onu gördüğüm an yıkılmadığı anlar da oldu. oh çektim, şükrettim, bu defa kolay olacak galiba dedim, yürüdüm köprüde. hadi rende bu son adım derken adımım boşluğa düştü, bu defa gecikmeli de olsa köprü yine yıkıldı.
    hatırlamıyorum hiçbir an'ı, kendiliğinden kolayca akan, gönlüme göre olan ve yorulmadan atlattığım. protez bacak kullanır gibi sanki hayatım, önce acı çekeceksin, yıllarca sürüneceksin, sonra imkanlar el verirse yürüyeceksin; sonra olacak, olacak olanlar.

    hep bir metafor üzerinden anlattım ne hissettiğimi. size de anlatayım, olur belki anlaşıldığımı hisseder, bir nebze de olsa gülümserim.
    ben küçük bir çocuğum. bir yolun kenarındayım ve karşıdan karşıya geçmem gerekiyor. küçük çocuk geçebilir mi kendi başına karşıya? pek mümkün değil gibi. sağa bakıyorum, sola bakıyorum bir tane bile tutacak el göremiyorum. ama karşıya geçmem gerek. yapacak bir şey yok, atıyorum kendimi yola, bilemiyorum ama nasıl geçilir. bir araba vuruyor bana: ailem, bir tane daha: doğuşumdaki eksiklik. vuruyorlar ama kalkıyorum, biraz yara almışım. bakmayın yakınmalarıma, azimliyim de...
    devam etmeye çalışıyorum ki bir araba çarpıyor: eğitim hayatım, olsun diyorum, herkese çarpabilir bu. tam kalkacakken bir tanesi daha geliyor: sevgisizlik, ardından bir tane daha: maddiyatsızlık.
    kalkmam gerek. karşıya geçmem gerek.
    bir beş on adım daha attım bu defa gelen: yenen kazıklar. yürümek istiyorum ama bir sonraki izin vermeyen de, kullanılıp atılmışlık. arkasından geleni görebiliyorum: ben daha küçük bir çocukken beni istismar eden o otobüs muavini şimdi otobüs şoförü olmuş. vur. sen de vur.
    daha sayamadığım onlarca araç var.
    her şeye rağmen hala yürümem ve karşıya geçmem gerektiğine inanıyorum, en nihayetinde gelen giden arabalara kendimi bırakmak ''intihar'' olur. kimse de üstünden geçtiğinin ne olduğunu umursamaz bile. aynı asfalta ölüsü yapışmış bir kedi köpek hatta bu tanım beni ifade edecekse ''bir kuş gibi.''
    ben geçeceğim karşıya, köprüler yıkılsa da, derinlikler beni aşağı çekse de, arabalar beni öldüresiye kenara sıkıştırmış olsa da, yılanlar soksa da ben geçeceğim. ama biliyorum, karşıya geçtiğimde çok yara almış, eksilmiş olacağım. ama umut bu ya eksildiğim kadar da tamamlanmış olurum belki.
    he bu arada; son olarak da karşıda gerçekten güzel bir şey olması ümidi ile yaşıyorum. karşıda ne olacağına dair bir fikrim yok ama kafamdaki yerine gelmek isteyişine engel olamadığım ''akla geliş'' ise orada beni her daim sarıp sarmalayacak birinin olduğu. önce yaralarımı sarar, sonra eksiklerimi sarmalar.
    neden bu akla geliş diye kendi kendime soruyorum, herhalde insan neyden yoksunsa ona özlem duyuyor...