bugüngündem
bugün ()
/
  1. 3
    +
    -entiri.verilen_downvote
    hayatımda en ufak şeyler için bile mücadele etmekten yoruldum sözlük..
  2. 4
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ilkokulda rap dinlerdim, sagopanın da birçok şarkısını ezbere bilirim
  3. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bölüm derslerimden müthiş bir şekilde geçtim ancak saçma sapan 2 kredilik derslerden iki dönemdir büte kalıyorum. kolay şeyleri mi yapamıyorum yoksa biraz mallık mı var bilemiyorum
  4. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    asosyal sözlüğe fotoğraf yüklemeyi az önce öğrendim
  5. 5
    +
    -entiri.verilen_downvote
    yarın eşya taşınacak...ben orucum digerleri 4 cocugu degil bilin bakalım eşya taşımaya kimi çağırdılar 'beni'. çünkü bir şey olsa belimi sakatlasam ne bilim oruç olduğumda tansiyonum düşse önemli değil nede olsa diger çocuklar öz bir ben üvey...halbuki kız olan benim oğullarını çagırmazlar...neyse yaaa s*ktir et
  6. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    mutsuzum, adeta mutsuzluğun dibini sıyırıyorum..
  7. 9
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ben bir fırın tepsisiyim.
  8. 4
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ben bir tepsi fırınıyım
  9. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ben fırında pişirilmiş tepsi mantısıyım.
  10. 3
    +
    -entiri.verilen_downvote
    zahide yetişi stalklatan hayat bana neler yapmaz ndjxndjs
  11. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    malum finaller bitti istanbul'a yeni döndüm. şehir dışının sakinliğine o kadar alışmışım ki bugün bir dışarı çıkayım dedim sanki herkes üstüme üstüme geliyormuş, ezilecekmiş gibi hissettim. i̇nsanlara yol vermekten ilerleyemedim doğru düzgün. hayır aslında trabzon halkı da sokakta yürürken insanın üstüne doğru yürüyor buna alışkınım ama bugün çok rahatsız oldum. bu ne kalabalık bee diye bağıracaktım bi an kendimi zor tuttum. yaşadığım yer de pendik hee, avrupa yakasında falan otursam napardım bilmiyorum :d
  12. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    geçtim aynanın karşısına "bir gün beni bu tımarhaneden kurtaracağına söz ver" dedim. belki uzaktan dinleyen bir insan yakarışlarımın bir başkasına olduğunu düşünebilirdi ama aslında ben beni kurtarabilecek tek kişiden yardım istedim. kimseye güvenemiyorken istedim o yardımı, söz verdi.bakalım yerine getirebilecek mi?
  13. 0
    +
    -entiri.verilen_downvote
    önceden çok yalnız hissettiğim için yazıyordum bu başlığa şimdi eğlencesine güzel bi duygu değişimi olmuş yalnızlık out :)
  14. 0
    +
    -entiri.verilen_downvote
    eski samimiyetimi kaybettim
  15. 0
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ne zaman sözlükte aktif olsam sınav zamanı girdiğimi fark ediyorum mutluyken aklıma gelmiyorsun sözlük
  16. 12
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bayramın birinci günü nöbet var ve çalışacağım, ailem uzakta, arkadaşlarım izine gitti koskoca dünyada yalnız kalmayı başardım yine, cümleten bayramınız mübarek olsun
  17. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    şu an kendimden nefret ediyorum sanırım. zihnimin içinde gezen o şeyi asla yapmayacaktım ama bir anlık boş vermişlik ile yapıverdim. cidden pişmanım. hayatım boyunca bunun pişmanlığını yaşayacağım.
  18. 3
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bayramlardan hiç hoşlanmıyorum. benim için bayram sabah uyan, mezarlığa git ve kapanış şeklinde ve böyle baya mutluyum
  19. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    az önce ilk bayram harçlığımı küçük bir çocuğa verdim yaşlanıyorum awww
  20. 0
    +
    -entiri.verilen_downvote
    zoraki olarak gittiğim bayram ziyaretlerinde evde olmamaları güzel tesadüf :)
  21. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    yanlışlıkla boşluğa düştüm sanırım edit: evet ruhsal boşluğa
  22. 6
    +
    -entiri.verilen_downvote
    buraya girmeyeli belkide aylar olmuştur. sınav senem ve çaresizim. şu an dank etti, iki hafta sonra bu gün bu saatlerde uyanıp sınava gitmek için hazırlık yapmam gerekiyor. gece boyunca uyumayıp ders çalıştım, az önce uyumaya çalıştım. uyumanın zaman kaybı olacağını düşünerek geri kalktım. artık nefes alırken bile iki kere düşünmem gereken zamandayım. eğer hukuk fakültesine giremezsem babamın beni yeniden reddedeceğini, anneminse başka bir bölüm okumama izin vermeyip direkt çalışmam için zorlayacağını biliyorum. zaten sınavdan sonraki hafta çalışmaya başlıyorum. bunu kalıcı olarak yapmam için baskı kuracaktır bana. çok çaresizim ve boğuluyorum. i̇nananlar bana dua etsin, inanmayanlar evrene pozitif mesajlar göndersin ne olur. 9 eylül hukuk’a girdim girdim. giremedim, inanın hayatım daha da dibe çökecektir.
  23. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    gereksiz samimiyetlere inanmıyorum. bi ortamda sırf iyi bilsinler diye polyannacılık yapmam.
  24. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    değişeceğini söylediler. büyüdükçe değişecek her şey, düşüncelerin, bakışların, tarzın dediler. ne kadar değiştim, ne kadar büyüdüm, belki de hiç büyüyemedim, bilmiyorum ama bir şey hala aynı. benim karanlığa bakışım hiç değişmedi. tüm çocukluğum boyunca geçen onca gece karanlığın doğrudan içine doğru öylece bakan bakışım hala aynı. hala aynı şeyi hissettiriyor bana. bacaklarım çekiliyor karnıma, küçülüyorum, bedenim ne kadar büyüse de ben gecenin bir saati küçücük kalıyorum. gözlerim dalıyor karanlığa. bir nokta var orada. ben nerede, ne halde olursam olayım karanlığın içindeki o nokta hep orada, benimle ve ben hep oraya bakıyorum. yıllar geçti. çok yer değişti. çok oda değişti. karanlık hiç değişmedi bende. bazen sadece o çocukmuşum gibi geliyor. kimsenin olmadığı o odada, tamamen karanlıkta. ne bir ay ışığı, ne bir lamba. oysa ben çok korkardım karanlıktan. öyle söylerdim. o zaman korku diye biliyordum bu hissi. büyüdüm ve daha çok his daha çok kelime öğrendim. o his hala aynı duruyor içimde, korku değilmiş sadece, karanlığın bana hissettirdiği şey başka bir duyguymuş. benim yalnızlığımmış. birinin gelişini, ışık oluşunu hayal ederdim. bazen yalvarırdım içten içe biri gelsin diye. kimse gelmezdi. kimse açmazdı ışığımı. sonradan ışığımı açtıklarında fark ettim ki ışık gözlerimi çok acıtıyormuş. benim için her gecenin bir sabahı yoktu o zamanlar. bütün ve bitmek bilmeyen upuzun bir geceyi ara ara bölen gündüzler vardı. gece tekti, hep aynıydı. gündüzler, günler değişiyordu. o gece hala aynı. ben hala aynı karanlığın içindeydim. hiç aydınlanmadı. hiç daha da kararmadı. o uzun gece hiç bitmedi.
  25. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bir hafta önce annemle telefonda konuşuyorduk. memlekete gelince sana kahvaltı mı hazırlayayım dedi yoksa dolma mı sarayım dedi ben de çok yorulmasın diye kahvaltı hazırlaman yeterli olacak dedim. 3 gün önce merdiveden düştü sırtında omiliğinde bir kemik kırıldı. sonra john lennon'un şu sözleri aklımın bir köşesinde yankılanmaya başladı. hayat, sen başka planlar yaparken başına gelenlerdir.
/