bugüngündem
bugün ()
/
  1. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    6-7 aydır kullandığım ilacımı bıraktım ama hani bir anda da bırakmadım hafta hafta dozu azaltarak. ama gel gör ki iki üç gecedir uykuya tam dalacağım birden hareket isteği geliyor sanki koşmak istiyorum bir anda. baş dönmesi de cabası günlerdir var. eğer daha önce bırakma sendromları geçiren varsa mesaj kutumu yeşillendirebilir. danışmak içimi rahatlatacaktır.
  2. 13
    +
    -entiri.verilen_downvote
    ulan ben çok yoruldum cidden çok yoruldum yeter artık
  3. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    tanışmamızın,yanımda olmayışının ve unutamayışımın yıl dönümü bu gece zaman hiçbir şeye çare olmuyor
  4. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bugünden beri ağlayasım vardı az önce anneme iyi geceler demek için odadan çıkacaktım kapıyı açarken ayağım kapıya takıldı ve açamadım kapıya kafa attım ağlıyorum :'(
  5. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    hayattan beklentimin en düşük olduğu zamanlar. bu akşam " vakti geldiğinde kendimi öldürmek için yaşıyorum." dedim kendi kendime. çünkü hayatım hem katlanılmaz hemde anlamsız olursa yaşamanın mantığı nedir ki ? adım atmak için gücü zor bulan bir insan nasıl 50-60 yıl sonrasını düşünebilir ki ? i̇nsanları üzmemek için mi yaşamalıyım ? ya benim üzüntülerim , koca hayatım büyük bir hayal kırıklığı iken vazgeçmek , bırakmak ne kadar yanlış ? ne kadar doğru? hayır bunu yapmayacağım. sadece üreyebilmek için en ilkel dürtülerimle yaşamayacağım. sokakta yaşamanın dahi bir anlamı olmalı. anlam olmadığı an artık yaşamıyor olucam. buna karar vermek anlık gibi gözükebilir ama hayat insanı bu seviyeye bir anda getirmiyor. bin yıl yaşamakta gerekmiyor bu seviyeye gelmek için. sadece yaşamak gerekiyor. yaşamı hissederek , onu görerek , izleyerek , tanık olarak yaşamak. anlamaya çalışmak. sorgulamak gerekiyor onu. anlamını aramak. seni buraya getiren sebebi. şuan olduğun yere değil , o tamamen senin seçimlerinle oluşan bir durum. hayatın kendisine getiren şeyi aramak gerek. belki de bunu hiç yapmamalı insan. sonunda beni getirdiği duruma bak. müsait bir yerde inmek için fırsat kolluyorum sanki...
  6. 0
    +
    -entiri.verilen_downvote
    i̇tiraf edecek hiç bir şeyim yok.
  7. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    sosyal medyada çok güzel şiirler okuyorum altına etiketleyecek kadar samimi arkadaşım yok. sosyal medyada çok komik bir karikatur görüyorum altına etiketleyip gülecek kadar samimi arkadaşım yok. whatsappıma yan odadan sadece annem yazıyor, durumum yıllardır aynı,fotomda aynı. hayatımda hiç bir değişiklik olmuyor ki değiştireyim.
  8. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    asla yapmaz dediğim insanlar neler neler yapmışlar da haberimiz yokmuş, şaşkınlık içerisindeyim, çıldıracağım.
  9. 7
    +
    -entiri.verilen_downvote
    hayatımda günlük temel ihtiyaçlar dışında yaptığım düzenli hiçbir şeyim yok. i̇nsanların düzenli izledikleri dizileri filmleri ,düzenli yaptıkları sporları, düzenli ilişkileri ya da düzenli hobi, kurs vs. var. benimse tek düzenim düzensizliğim. düzen tutturamıyorum sıkılıyorum rutin olan her şeyden adeta usanıyorum. bilmiyorum belki ben de biraz düzen istiyorum
  10. 3
    +
    -entiri.verilen_downvote
    birini sevmeden önce daha mutluydum.
  11. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    burda bazılarının güzel mutlu ilişkilerini okudukça maşallah deyip seviniyorum bu beni yüzde kaç iyi insan yapar?
  12. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    sözlükte yeni nickler gördüm sonra döndüm dedim ki kim la bunlar
  13. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    buraya 15 dakika boyunca yazı yazdım sonra hepsini sildim çünkü tarif edemiyorum bu yaşanmışlıkları, hissizliği, paramparçalığı...
  14. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    yarın da büte kalırsam bırakcam okulu artık yetti be
  15. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    sevildim sandım.
  16. 4
    +
    -entiri.verilen_downvote
    buraya uzun şeyler yazmaya üşeniyorum
  17. 4
    +
    -entiri.verilen_downvote
    arkadaşlarımın benden başka arkadaşı olunca aşırı kıskanıyorum keşke herkesin arkadaşı tek ben olsam
  18. 4
    +
    -entiri.verilen_downvote
    aslında şöyle bakınca hayatım o kadar yolunda görünüyor ki ama böyle içeride bir yerlerde geçmişin izi mi bilmem öyle acılar yaşamışım ki,öyle çok ağlamışım ki tek başıma geçmiyor. nefes alırken içim daralıyor öyle eften püften ufacık şeylere kırılabiliyorum çünkü içimdeki yaralar hala iyileşmemiş en ufak dokunuşla canımı yakıyor. bazen en sevdiklerime öyle çok kırılıyorum ki. ne söylemeye dilim varıyor kırgınlığımı ne de hiçbişey yokmuş gibi davranmaya içim dayanıyor. öyle arada öyle pis bir yerdeyim ki kendi içimde. hayata yetişemiyorum gibi geliyor bazen. ellerimden kayıp gitmeden tutmam gerekiyor hep bir telaş hep bir acele içinde kaybolup gitmiş gibiyim.
  19. 5
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bugün beni yurduma bıraktı. bırakmak zorunda kaldı. umarım bunun zorunluluktan değil de isteğe bağlı olduğu günleri de görürüz.
  20. 1
    +
    -entiri.verilen_downvote
    yalnız kalmam bu sefer. şehir değişti, zihin değişti. hem en önemlisi onu unutmak için geldim buraya. hep yeni adımlar atarken, her defasında en başından başladığımı değil de yine en acılı noktadan devam ettiğimi ve yeni açtığımı sandığım sayfaların acılarıma katlanarak en çok onların ek yük yapmasını yediremedim. i̇nsan kendiyle başbaşa kaldığında düşünürmüş en çok da bilmezdim. benim sanki bu zamana kadar hiç derdim tasam yokmuş ya da ana kuzusu olduğumdan gurbet ellerdeyim diye bi düşünce salmış gibi. daha çok insanla tanışınca daha çok hayat bilgim olur sanmışım yanılmışım. aslında bi bakıma da haklıymışım ama şu an en çok hissedemediğim şey güven. hiç tanımadığım bir adamın kollarında sabahlamak bana her zaman en huzur veren istekken şimdilerde buna bile bi uzağım nedensiz. sahi nedensiz midir bazı şeyler? yoksa içimizde uzattığımız, kendimizi mahvedercesine düşündüğümüz şeyler mi bunu öteleme şeklimiz? bilemiyorum. tek bildiğim yalnız kalmanın bana ilk defa böyle kalabalıkçasınaymışım gibi bir his vermesi. peki siz de şu an karanlık bir yurt odasında açık olan pencereden sualinize vuran sokak lambasına karşı neleri düşünebilirdiniz? turuncumsu bir ışığa karşı daha olumlu olunabilir miydi? çok mu acımasızım? huzur neydi?
  21. 16
    +
    -entiri.verilen_downvote
    burda bir iki yazar var kendini bir şey mi sanıyor anlamadım. yorumda bir şey soruyorsun cevap vermiyor. hadi bi kere olur da daha fazla tekrar edince hoş değil.
  22. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bazen kendimi çok kötü hissediyorum. sanki bilenmiş bıçakla oyulamayacak kadar sert biri gibiyken kör bıçakla delik deşik edilebilir duruma gelmişim gibi. uzun süreli bir şey olmuyor ama tüketen bir durum.
  23. 2
    +
    -entiri.verilen_downvote
    bir entiride yazım yanlışı görürsem devamını okumuyorum...
  24. 13
    +
    -entiri.verilen_downvote
    az önce burnumdan bir sümük kitlesi çıkardım, burnum şöyle bi açıldı resmen. uzun zaman oksijensiz kaldığı için ilk oksijen temasında yandı böyle. hani böyle bütün gün takım elbiseyle dolaşırsın da, eve geldiğinde o kravatı çıkartıp gömleğin ilk düğmesini açtığında bi ohhh çekersin ya işte öyle bir rahatlıktı. sümük o kadar büyüktü ki, top diye sektiresim geldi bi an.
  25. 5
    +
    -entiri.verilen_downvote
    sevginin karın doyurduğuna şahit oldum.
/