Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • 3
    +3
    -0

    Çocukken bisikletle giderken kafamı çarpıp yarmıştım, 3-4 dikiş atmışlardı. Asıl itirafım, bisikletle köyde geizyordum. Bizim köyde de hani şu traktörlerin kasaları olur ya yolun kenarında onlardan vardı ona çarpmıştım. Koskoca kasaya nasıl çarptım bilmiyorum her şey bir anda gelişmişti. Bu benim için bir itiraf çünkü yakın arkadaşlarıma bile traktör kasasına çarptığımı söyleyemedim, nasıl söyliyim abv utandım...
    Not: evet şöyle bir şeyin köşesine çarptım tam olarak

  • 3
    +3
    -0

    1.sınıfa başlayalı iki hafta falan olmuş,sınıfa sapsarı saçlı bi çocuk getirdi öğretmen.adı ömer,yeni arkadasınız dedi.küçüğüm tabi,nasıl eriyorum kendi içimde.neyse efendim,bir derste atatürk'ü işliyoruz,öğretmen atatürk'ün fotograflarını gösterdi.sarı saçlı mavi gözlü atamı görünce dedim ki aaa bu ömere ne kadar benziyor.tenefüse kadar nasıl zor tuttum ama kendimi.tenefüs oldu koşa koşa ömerin yanına gittim.ömer derste öğretmen babanın fotograflarını gösterdi baktın mı sen de dedim.ömer şok oldu tabi bi an boşluga düştü o da gerçekten babam o mu diye skdkdkdks bir sene okuyabildik aynı sınıfta sadece,sonra ben başka bir okula geçtim.
    üstünden yıllar geçmiş bir olay,ne hikmetse 2 hafta önce rüyamda ömeri gördüm.hatta onu gördüm de denilemez,çok garip bir şey oldu uyandıgımda kafamda o vardı.13 yıldır aklıma toplasan 5 kere gelmemiştir.
    bugün spora gittim,koşu bandındayım.bi kız koşarak geldi yanıma beni hatırladın mı ben senin 1.sınıf sıra arkadaşınım dedi.imkan vermiyorum böyle bir şey olmasına çünkü çok alakasız bir şehirdeyiz.kız bayagı benim çocuklugumu dökünce anladım ben.sordum hemen ömer vardı hatırlıyor musun diye.soyadı hariç çocuga dair tüm detayları hatırlıyor ama soyadı yok.kızın sayesinde birsürü arkadasıma ulastım ama ömerin akıbetini öğrenemedim.
    demem o ki arkadaslar sarışın,ömer faruk adında olup 1-fde okuyan bu çocuga ulaşamadım,kalbim çok kırık.bu kız benim karşıma boş yere çıkmış olmamalı.

    klasik türk dizilerindeki gibi olmuş olay, bakalım sonu ne olacak.. - bulldogreyiz 25 Kasım 2017 00:30
  • 2 bir daha stalk yapmayacağım demiştim :( - editablepoly 25 Kasım 2017 08:51
  • 4
    +4
    -0

    kolay kolay birinin kalbini kırmam ama eğer kırdıysam da içime bi öküz oturur kalkmaz. gönlünü almadan içim rahat etmez. aynı şeyi karşı taraftan da beklerim tam tersiyle karşılaşırım genelde ve kendimi kötü hissederim. bıktım bu durumdan.
    anlayışlı olmak istemiyorum artık. her şeye göz yumup "olur, insanlık halidir" demek istemiyorum. ben de artık çevremdeki insanlar gibi sadece kendimi düşünüp çıkarlarıma göre hareket etmek istiyorum. o kırılır, bu alınır diye diye sesimi çıkarmadım ama çok doluyum. bi gün birine fena patlıycam gibi geliyo. umarım birinin kalbini kırmam.

    2 artık insanları düşünmek istemiyorum diye başlayıp umarım birinin kalbini kırmam diye bitirmen :d - jaehaerys 25 Kasım 2017 02:30
  • 0
    +0
    -0

    tam unuttum hayatıma devam ediyodum tekrar hayatıma girdi. dengelerimi bozdu. umutlanmayı istemesem de, kendime “bu adam değişmedi” desem de bekledim be sözlük. değiştiğine inanmayı istedim. son günlerde bana güvenmiyosun diye kızmıştı. ne kadar haklı olduğumu gördüm güvenmemekte. güvenmeyi istemedin ikinci şansı vermedin dedi. herkesten çok güvenmeyi istedim, değil son gelişinde ikinci şans, defalarca şans verdim ama olmadı be sözlük. tam yokluğuna alışmışken geldi ve yine geri gitti. yine başa döndüm, yine unutmaya çalışıyorum

  • 2
    +2
    -0

    eskiden çok sevdiğim, yazılarını beğenerek okuduğum bi yazar vardı. bi iki kez konuşmuştuk. son zamanlarda bi itici gelmeye başladı. entrylerini okurken eskisi gibi haz almadığımı farkettim. garip.

    sen yaşıyor musun - guzinamca 25 Kasım 2017 01:25
  • 1
    +1
    -0

    aklını yitirmekten korkacak kadar düşünmek ve tüm bu düşüncenin sonunda koca evrene sığamamak diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim bu gece.

  • 1
    +1
    -0

    dün bana görücü gelmiş.
    hem de babamın yanında çalışırken görüp gelmiş.

    tüküreyim büyümesine he - vazgecis 25 Kasım 2017 11:27
  • 3
    +3
    -0

    bir süredir fotoğraflarını silmiş vaziyette takılıyordum.
    dün ya da evvelki gün instagramda göremediğim mesajlar tekrar görünür oldu.
    nasıl lan diye mesajları açmamla telefonun kafayı yemesi bir oldu.
    şlak diye konuşmanın en başına sardı birden amını ırzını ızdırabını siktiğimin telefonu.
    attığını hatırlamadığım bir fotoğrafı gördüm. sanki beynime kızgın demirle bastılar o fotoğrafı.
    attım telefonu elimden. unutmam lazım sonuçta mesajları okumam sözümde durmamam olurdu.
    12 saat değil telefon tv ekranına bile bakmadım kafam yerine gelsin diye.

    kafamı bulan geri getirsin. ben yine kaybettim.

  • 5
    +5
    -0

    bana beni sevdiğini söyledi. kimseyi değil, seni seviyorum dedi. sağolasın dedim öyle ağzımdan kaçtı. bünye alışık değil ki anasını.

    2 çok doğru bir karar vermişsin ben olsam ben de beni seçerdim dememişsin en azından djjsbd - sevdigimezaralti 26 Kasım 2017 01:45
    2 sahi bunu deseydim ne olurdu djksgs - birihtimal 26 Kasım 2017 10:36
    2 yaa ben seni yiyerim isjzusnx allah mutlu mesut etsin - xedegerveren 26 Kasım 2017 10:49
    1 amin sağol gshshs - birihtimal 26 Kasım 2017 15:12
  • 5
    +5
    -0

    7 yaşındayken bir arkadaşla öğretmenler günü için çiçek almaya bir çiçekciye gittik. fiyatları gördükten sonra sadece çok değer verdiğimiz kadınlara çiçek alacağımıza dair söz verdik. o günden sonrada bu sözüme sadık kaldım.
    hayatım boyunca sadece 2 kadına çiçek aldım ve bunların ikiside ailemden değil. biri hayatımı adamak istediğim kişiydi diğeri ise ailemden biri sayacak kadar yakın olduğum biri. ikisi ile de uzun zamandır konuşmuyorum ve bu benim canımı bir miktar sıkıyor. ama halledicem. hepinize iyi geceler. daha kelimelere dökebileceğim onlarca kelime var ama üşeniyorum diye bahane edip üzülmeme izin vermeyeceğim. lakin çok özledim.

  • 2
    +2
    -0

    yolda yürürken karşımdan biri gelirse kafamı yere eğip arada mesafe bırakarak geçerim bu da benim benden size zarar gelmez deme şeklim.

  • 3
    +3
    -0

    şuan annemi arayıp beni niye bu kadar hastalıklı doğurdun ağrıdan ölüyorum deyip hunharca ağlayasım var.oysa ki biliyorum senin bir şey yapamayacağını. senden başkası da çekemez ya tribimi. yaptığımsa gecenin bu saatinde tek başıma ağlamak. anne duy sesimi.

  • 1
    +1
    -0

    çok kötü bir insan olduğumu şu an idrak ediyorum.

    dinlediğim şarkı da kötülüğümün ispatıdır.

    çok merak ettim ne dinliyodun? - xedegerveren 26 Kasım 2017 10:51
  • 2
    +2
    -0

    bundan sonra bana duygusal olarak yaklaşan insanlara verebileceğim tek tepki : az ötede oynan çocuğum yeni topladık ortalığı

  • 1
    +1
    -0

    bütün fotoğraflarımızı sildim. beraber dinlediğimiz şarkıları da dinlemiyorum artık. takıldığımız yerlerin önünden bile geçmiyorum olur ya anılarımız canlanır veya belki seni görürüm bir başkasıyla gülerken. başkasıyla gülerken görsem seni dayanamam mesela gözlerim dolar hemen. arkama bakmadan uzaklaşırım ordan. anılarımızı da düşünmüyorum artık, boşu boşuna can yakmanın lüzumu yok. üzgün değilim sadece hissetmiyorum ya da hissetmek istemiyorum, bilmiyorum.

  • 2
    +2
    -0

    koca bir çınarı kaybettik biz bugün bütün aile köklerini birbirine bağlayan. çocukluğumun bayram sevinçleri bir kez daha elimden kayıp gitti, tıpkı aylar öncesinde anneannemi kaybettiğim gibi. hayatımda ilk kez taziye kabul ettim, biraz önce ölümün ne olduğundan habersiz biriyken. küçükken kuzenlerimle çılgınlar gibi oyun oynadığım salonun ortasından babaannemin, mavi gözlümün tabutunu omuzladım. biz yine oyun oynayalım sen de tekrar çıkagel ve bize kız istedim. yirmibir yaşında biri olarak ilk kez cenaze namazına katıldım, her ne kadar bunun gerçek olabilme ihtimaline isyan etsem de. büyüdük, zamanın akıp giden büyüsüne engel olamadık. yapamadık, çocuk kalamadık. ölümün o soğuk sessizliğinde içimizdeki çığlıklara engel olamadık. su anda sevdiklerinle birlikte olduğunu biliyorum. biz gelinceye kadar iyi bak kendine nur yüzlüm, mavi gözlüm...
    20.11.17

  • 30
    +30
    -0

    bu bir itiraf değil. i̇tirafı -bugüne kadar ki en büyük itirafımdı- ben bugün ona karşı, hep o o demekten de sıkıldım ayça'ya karşı yaptım.

    en baştan alıyorum. 8 kişilik bir buluşma vardı bugün. ayça'yı gidip evinden aldım. sözde "bugün çok şıksınız ayça hanım" demek vardı aklımda. tabi ona sarılıp, kokusunu hissettikten sonra aklımdaki çoğu şey uçtuu gittiii. buluşma yerine geçtik. 3 kişi gelmiş, 2 kız masanın bir tarafında, benim kardeşim dediğim ve durumdan haberdar olan erkek arkadaşımda(furkan) diğer taraftaydı. kardeşimin yanına oturmak bana düşerdi tabi. ayça'da o iki kızın yanına oturdu. karşısı mı yanı mı derken çaprazımda kaldı. neyse bir sebepten ötürü yer değiştirdiler. karşıma oturdu bu sefer. tekrar bir şeyten ötürü yer değiştirdiler ve tekrar çaprazıma geçti. diğerleriyle konuşmaktan zaman zaman ona bakamadım ama genelde masanın sol tarafına bakmadım bile. sağ çağrazımda ayça oturuyordu ve ona bakmaya çalıştım hep. bazen kafamı eydim, ne yapacağımı bilmiyordum. dalgın ve normalde olduğundan da suskundum. muhtemelen ret yiyeceğimi belli eden bir kaç şey oldu. ama ben bugün evden konuşmak için çıktım. buluşma yerinden ayrıldık. "bizim evi merak ediyor musun" dedim. "ediyorum ama vaktim yok" dedi. haklıydı bu sefer cidden yoktu. evlerinde mevlüt varmış. neyse dedim belki evlerine giderken olan parkta 2 dk oturur konuşuruz. o da olmadı. annesi aradı ve tam o parkın oraya çağırdı. "hay şansımı konuşamayacak mıyım ulan" diye geçiriyordum içimden. neyse ki annesi bir yere gidiyormuş. evine varmak için 3-4dklık yol kalmıştı. 1 dksı o konuştu. sonra gökyüzüne bakıp ne oluyorsa olsun artık dedim ve heyecanımın artmasıyla ellerimin ayaklarımın titremeye başlamasıyla ben devraldım konuşmayı. b ben a ayça. diyalogları tam hatırlamıyorum. ne dediğimi bilmiyorum. eksik yerler illaki olacaktır. karşısında aklıma hiçbir şey gelmedi ki. dondum kaldım.
    b: furkan da ilk aşkıyla buluşmaya gitti
    a: hadi yaa
    b:dur ben de sana ilk aşkımdan bahsediyim. lise 2yada 3'teydik.
    a: 2 yada 3?
    b: 2 işte. çok farklı biriydi. gözlerinin içi gülüyordu.
    a: aynı sınıfta mıydınız?
    b: evet.
    a: benden sana tavsiye aynı sınıftan biriyle sevgili olma(gibisinden bir şryler dedi)
    ben biraz dahâ bir şeyler dedim ama çok az şey dedim. aklım tutuklu kaldı. ne söyleyeceğimi bilmiyorum, aklıma cümleler gelmiyor falan deyip durdum. bahçe kapılarının oraya geldik. "vaktin var mı" diye sordum. onaylayarak "hadi şurdan bir tur daha atalım" dedi. aslında buraya kadar bile çok şaşırmıştı. yani pat diye ilk aşkımdan bahsediyorum ve benden hiç beklemiyordu. yürümeye başladık.
    b: yani ne biliyim bugüne kadar hiç sevgilimin olmasını istemedim. ona kadar tabi. ya da ne biliyim hiç evleneceğimi düşünmezdim. onunla tanışana kadar.
    a: lisedesin evlilik düşünmemen normal
    b: hayır sadece lise için değil hiçbir zaman evlenmeyeceğimi düşünüyordum.
    b: ya ne söyleyeceğimi bilmiyorum. gerçekten çok farklı biriydi o. gözleri gülüyordu, heyecanlı heyecanlı konuşması falan kimseye benzemiyordu.
    a: adı ne?
    b: söylerim sonra
    yazıya biraz ara; telefon bana mesaj veriyor. 442 şarkı arasından cevapsız sorular ve olmayacak bir hayal'in peş peşe gelmesi...
    yazıya devam; kızı merak etti. i̇nstagramını sordu ismini tahmin etmeye çalıştı. ki bir ara düşündü düşündü kendi adını mı söyleyecek lan diye düşündüm. sinem falan dedi. okuduğu yeri sordu. ayça'nın bölümünü söyledim fakat üniversiteyi değiştirdim.
    b: ya bilirsin yürürken çevreme hiç dikkat etmem. o kız bizim yukarılarda oturuyor. onu görebilirim belki diye yollara bakar oldum.
    heyecanlı, meraklı gözlerle beni dinlemeye devam ediyordu. o kız hakkında bilgi edinmeye kararlıydı. bana arkadaş gibi yaklaştığını hissettim. kızı stalklayalım, instagramdan takip ediyim falan bir sürü cümle kurdu. vazgeçecek gibi oldum ama devam ettim.
    a: hala orda mı oturuyor
    b: bilmiyorum
    a: kız anlamıştır ama çaktırmamıştır. hiç konuştun mu?
    b: hayır
    a: neden?
    b: bilmem cesaret edemedim. bana karşı boş gibiydi
    a: platonik mi kaldın? bunları ona söyleseydin belki etkilenirdi. belki sonradan fikirleri değişirdi.
    b: bilmiyorum cesaretimi toplayamadım hiç. ya o üzüldüğünde ondan daha çok üzülüyordum.
    a:yaaaa
    b: o mutlu olduğunda en az onun kadar mutlu oluyordum.
    biraz daha yürüdük o başka şeylerden bahsetti.
    b:şurda sana bir rüyamdan bahsetmiştim hatırladın mı? gerçekleşirse dünyanın en mutlu insanı olurum demiştim.
    a: evet gerçekleşirse anatacaktın. ben sana galatasaray şampiyon mu oluyordu diye sormuştum sen hayır demiştin.
    b: rüyamda sevigli oluyorduk. çok mutluydum. daha çok gördüm rüyamda.
    15-20 sn sessizlikten sonra "ayça o kız sensin. seni seviyorum" dedim. adımlarını hızlandırdı. hafifçe kolundan tutum gitmesini istemedim. bırak dedi.o yürümeye devam etti, ben de yanında yürümeye devam ettim. beynim yok gibiydi. hiçbir şey gelmedi aklıma. "susacak mıyız böyle" dedim. "şoku atlatmaya çalışıyorum eve gidicem ben" dedi. "daha önce de söylemek istedim ama cesaret edemedim" dedim. sustuk. yüzünden okunuyordu ne derece şoka girdiği. bir şeyler daha geveledim. bahçe kapılarının oraya geldik. girmedi içeri. önümde arkası dönük bekledi. sustuk. "ben eve giriyorum" dedi. girmedi. arada dönüp bana baktı. göz göze çok geldik o dakikalarda. bir şeyler söyledim. "şaka yapıyorsun" dedi "hayır şaka yapmıyorum seni seviyorum" dedim. 3-4 dk bu pozisyonda kaldık. belk daha fazla. sonrasında kaldırımın sağına doğru geçtik. "anlamış mıydın?" diye sordum. "hayır" dedi. biraz da orda sustuk. birkaç şey de orda söyledim. 2-3 dakika falan da burada durduk. sonrasında bahçe kapısından içeri girdi ve kapıyı kapatırken "kapıyı kapatıyımda..." diye başlayan bir cümle kurdu. algılarım kapalıydı tam anlamadım. bilmem ne birileri girmesin dedi. giderken arkasını dönüp "görüşürüz" dedi. "görüşebilecek miyiz" dedim. "i̇nşallah" dedi. i̇çeri girene kadar bekledim. sonrasında da bekledim 1-2 dakika. uzaklaşamadım tam olarak. birkaç metre yürüdüm yine durdum. kalbim deli gibi atıyordu. hiç böyle attığına şahit olmamıştım. elimin ayağımın titremesiyse farklı bir dünyaydı. uzun süre kendime gelemedim. yürümeye başladım ama bacaklarıma tam hakim değildim. böyle bitti gün. sanırım hiç cevap alamayacağım.

    edit: reddedildim.

    1 keşke bu olayı bir de onun kaleminden okuma imkanımız olsaydı. - geceucanpirasa 28 Kasım 2017 11:33
    1 keşkeee. ama az çok tahmin ediyorum neler düşündüğünü. beni tek ümitlendiren şey konuşmalarım onu etkilemiş olacak ki "kıza söyleseydin etkilenirdi bunlardan" demiş olması. - la grande aquile 28 Kasım 2017 11:37
    2 aynen öyle o benim de aklıma geldi. hakkında hayırlısı be grande - geceucanpirasa 28 Kasım 2017 11:38
    1 amin inşallah. - la grande aquile 28 Kasım 2017 11:40
    1 olumlu bi cevap alacakmışsın gibi doğdu içime - cerkesbirbayan 28 Kasım 2017 19:27
    3 :)) hadi inşallah. - la grande aquile 28 Kasım 2017 19:40
  • 0
    +0
    -0

    ben böyle aşktır sevgilidir falan olaylarına giren biri değilimdir pek, çevremdeki herkeste bilir bunu. her teklifi direkt reddederim ama bi çocuk var tanıdığım hatta arkadaşım diyebileceğim biri ama yeni tanıştık yani. neyse efendim aynı ortamdayken hiç sorunumuz yok gayet güle oynaya anlaşıyoruz nedense ben bu çocuğa bi sempati duydum ondan da bana bir şeyler olduğu neredeyse belliydi ama gel gör ki whatsappta konuşurken (ki hep ilk ben yazdım) öyle değil gibi hissettiriyordu hatta o kadar ki rehberine eklememiş ve instagram takip isteğimi de kabul etmemişti. i̇nsan neden diye düşününce mantıklı tek bir cevap "sevgilisi var" oluyor ama olmadığına eminim yok yani olamaz mutlaka anlarım mutlaka o da belli eder hadi ben anlamadım kimse mi anlamaz yok sevgilisi e o zaman niye böyle?
    sonradan öğrendim arkadaşlar cidden sevgilisi varmış.
    madem vardı belli etseydin ulan şerefsiz o haller tavırlar neydi o zaman. tek ben öyle sezmiş olsam dicem ki bana öyle gelmiş kurmuşum işte her şeyi ama yok dışardaki insanlardan da öyle sananlar olmuş.
    kendime de kızdım. bu zamana kadar uzak durdun böyle şeylerden şimdi çata çata buna mı çattın diye. ayrıca daha doğru dürüst tanımıyorsun bile. yanlış yaptın yanlış.

  • 2
    +3
    -1

    selamın aleyküm asla vazgeçemediğim başlıkta yine sizlerleyim. bir ilkokul anımı anlatayım bugün de. aslı diye bir sıra arkadaşım vardı ilokulda. güzel geçinirdik galiba hatırlamıyorum ta ki benim kırmızı kalemimi çalana kadar. neyse ki bende az değilmişim de belli başlı planlarla o kalemi geri almayı başarmıştım.

  • 20
    +21
    -1

    sakalımı kestim, maymun götüne döndüm. yakışıklı değilim 1 hafta.

    18 sakalı gidince yakışıklı olmayan erkek hiçbir zaman yakışıklı değildir :d - jaehaerys 27 Kasım 2017 07:18
  • 2
    +2
    -0

    i̇lkokuldayken platonik aşkımla görüşme bahanesi olsun diye kitap istemiştim "okuyunca geri veririm" demiştim ama 11 yıl oldu kitap hâlâ bende, hâlâ okurum arada.