Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • 23
    +24
    -1

    lise zamanlarımda evdekilerden atatürk dövmesi yaptıracağım diye izin alıp kocaman yıldız serisi dövmesi yaptırmıştım. atam affet beni.

    1 kahve boğazımda kaldı. sebebim olacaktın. - kaju 12 Ekim 2017 10:19
  • 2
    +2
    -0

    uyurgezerim, bugünlerde yine hareketliyim maşallah
    bazam duvara yapışık yanımdaki duvarda da bir tablo asılı. neyse geçen kalktım tabloyu indirdim ama bile istiye değil onu yapmak mecburiyetinde gibi hissettim sonrasında tabloyu elime alınca rüyadan çıktım. elimdekini baş ucumdaki sehpaya bıraktım. sabah uyandığımda rüya olduğunu düşünüyordum ama gel gör ki gerçek malesef
    annemlere de hiç bahsetmedim. tablo kendiliğinden düşmüş sanıyo ve üzülüyo ya bir yerime bir şey olsaydı diye. çıkıp anacım yine manyaklığım tuttu diyemedim.

  • 0
    +0
    -0

    18 yaş cidden de öyle mükemmel birşey değil.
    örneğin haftaya salı günü mr çektirmem lazım ama 18 olduğum için kesin ücretli olacak keşke hep 17'de kalsaydım

    iyi de öğrenciysen babanın veya annenin sgk'sından faydalanabiliyorsun diye biliyorum.. - kara12 12 Ekim 2017 08:29
    hadi ya - syvldc 12 Ekim 2017 09:21
  • 1
    +1
    -0

    bugün bilgisayarda oyun oynarken kolumun biraz uyuşuk olduğunu fark ettim.bilgisayarın başına daha yeni oturmuştum, yani oyun oynamakla alakalı bir şey olduğunu sanmıyorum.daha sonra başından kalkıp yatağa uzandım.kolumdaki uyuşukluk devam etti, ama böyle karıncalanma gibi değil sanki yavaş yavaş uyuşturuluyor gibi.koluma dokunmadığım zaman kolumu hissetmiyordum sanki.bir süre sonra bir üşüme geldi böyle bir içime birden gittikçe artan bir heyecanlanma geldi, tam göğüsüme.ayağa kalktım biraz nefes aldım falan biraz iyi geldi ama 1-1,5 saat bu kolda uyuşma ve heyecanlanma veya göğsümde sanki baskı yapıcakmış gibi bir his belirtileri devam etti.önceden böyle bir durum yaşayan veya çevresinde yaşayan birini bilen varsa beni yeşillendirirse çok sevinirim.internetten baktığımda her yol kalp krizine çıkıyor ama boynumda veya kolumda ağır bir ağrı olmadı.

  • -1
    +2
    -3

    bundan bir kaç zaman önce bildiğin kendi ayağıma sıktım. hayatımı 180 derece değiştirecek bir şey yaptım ve şimdi bunun cezasını çekiyorum. mallığıma doyamıyorum.
    (not: tabiki ne olduğunu itiraf etmeyeceğim)

  • 1
    +1
    -0

    aga burada bazen dalgasına girdiğim bir entry ciddiye alınıyor hiç bozmuyorum devam ediyorum keyifli oluyor..

  • -1
    +2
    -3

    sayemde arkadaşlar iyi duyar kastı, güzel kaos ortamı oluştu. sözlük açıldı ya hu! bugün bir ayrı mutluyum :d

  • 0
    +0
    -0

    sanmıyorum burayı okuduğunu ama okuyorsan çok şey öğrettin bana çok yardım ettin keşke senin gibi bi hocam olsaydı hala idolüm olarak görüyorum seni teşekkürler her şey için :)
    not:zaten yapman gerekenden daha fazlasıyla yardımcı oldun minettarım :))

  • 1 cesaretim yok hiçbir şeye ama istiyorum ölmek - seloo42 13 Ekim 2017 02:01
    2 ölmeyi istiyorsan cesaret artık sadece bir teferruattır.cünkü intihara karar vermek intihar etmekten daha büyük bir cesaret örneğidir.ama yine de intihar etme sen.hayat güzel olmayabilir ama bırakıp gidecek kadar fena da değil - helgendeejderhagordum 13 Ekim 2017 08:27
    2 şurada yaşayacağımız ..o kadar olur mu o da belli degil de 80-90 yıl birşey....öbür taraf ebediyet....bir bilinmez....dur durduğun yerde derim ben ....da tabi sen ne dersin bilmem - sparrow 13 Ekim 2017 18:37
    1 dostlar yaşamak zor geliyor şöyle ki sosyal fobi ve kaygı bozukluğum var - seloo42 13 Ekim 2017 23:43
  • 2
    +2
    -0

    bugün eski bir başlığa bakarken zamanında severek okuduğum sonradan kendini uçurmuş bir sürü yazar gördüm ve resmen özledim. artık sadece entrylerinden tanıdığım o insanları mı özledim yoksa daha mantıklısı, sözlüğün eski halini mi özledim bilmiyorum ama bi özlem doldu içime...

  • 3
    +7
    -4

    12 yaşımdan beri tanıdığım canım dostum bir buçuk yıl önce evlendi, yaklaşık 8 aylık hamile. arkadaşımı da eşini de çok seviyor sık sık arıyor veya gidip ziyaret ediyorum. bebeği olacak olmasına da çok sevindim teyze oluyorum diye mutlu oldum ama çok üzgünüm gram heyecanlanmıyorum. yani iyi güzel sen anne olacaksın da bana ne süt pompasından, ana kucağından, beşikten... her gün bunların fotoğrafını görmekten fenalık geldi. ben bu kadar istesem yaparım çocuk kendime. bana günde 8 defa bok temizlemek,gaz çıkarsın derken omuza kusturmak, emzirmek ve uykusuz kalacağım lanet sevişmesiz aşksız geçecek geceler kabus gibi geldiği için çocuk istemiyorum. istemeyeceğim. çok üzgünüm eşi kıskanmaya başlayınca, evlilik yürümeyince çocuk yapmayacağım, ailemin diretmesiyle çocuk yapmayacağım, evlendim diye görev icabı deneyelim bakalım oluyor mu diye çocuk yapmayacağım, ileride bana bakacak insan yok beni çok seven birine ihtiyacım var egosuyla çocuk yapmayacağım. kendimde değişiklik istiyorsam saçımı boyatır, sıfıra vurdururum,dövme yaptırırım kilo alırım veya kilo veririm yogaya yazılır, resim kursuna giderim,kamp kurarım. her kadını çocuk heyecanlandırmıyor. itiraf ediyorum bana çocuk dediklerinde afakanlar basıyor midem kasılıyor resmen. 3 bin lira maaşla prenses ve prens ilan edilen bebekler dünyaya getirdiğiniz için hepinize kızıyor arkanızdan da gülüyorum. çocuk lan bu insanın yavrusu, birey yetiştireceksin. marketten hamur alıp ekmek yapıyormuş gibi davranıyorsunuz.
    not: bu yazdıklarım en yakın arkadaşım için geçerli değil karı iki üniversite mezunu, eminim ki çocuk gibi insan gibi yetişir ama yine de süt pompası iğrenç bir şey ben mememe eziyet edemem.

  • 4
    +4
    -0

    derste bir ses kaydı geldi. şarkı söyleyip atmış. heyecanla dersin bitmesini bekledim, bitmek bilmedi. az önce ders arasında dinledim. niye bilmiyorum ama gözlerim doldu. mutlutum lan. mal mal sınıfta oturdum sırıtıyorum bir yandan da göz yaşı aktı gitti. biri sorsa neden diye açıklayamam. ben dinlemeye devam.

    1 ulan en sonunda geldi be. - sessizdeyimdünya 13 Ekim 2017 15:49
  • 4
    +4
    -0

    bugün elime bir mektup geçti sözlük, gözyaşlarıyla mürekkebi bozulmuş bir mektup..
    okudum, hem güldüm hem ağladım. sevilmek mükemmel bir duygu ama bunu aranıza kilometreler girdikten sonra fark etmek, işte bu mükemmel değil.. hem de hiç değil..
    not: yanlış yüzyılda doğmuşum ben, beni geri gönderin ahsjdk

  • 3
    +3
    -0

    gecesini mental olarak sağlıklı hissetmediğim günlerin sabahına hastaymışım gibi yapıp sorumluluklarımdan kaçıyorum. dünyaya sadece nefes almaya gelmemişim gibi yapıyorum ve hissetmediğim şeyleri hissediyormuşum gibi yapıyorum. bu sistem ne zaman patlayacağını merak ediyorum da çok gitmez herhalde.

  • 2
    +2
    -0

    az önce mutfağa kakaolu pankek yapmak için girdim ve ekmek arası sucukla çıktım. hayat da böyle bir şey galiba ne niyetle çıktığımız yollardan elimizle nelerle dönüyoruz.

  • 5
    +7
    -2

    bir aşkın en acı verici yanı ayrılık hali değil özleme hali bence. nankörüz insanlar olarak. doyumsuzuz. üç ay öncesinde varlığını bile bilmediğin şey gün geliyor nefes alma sebebin oluyor. hayret vericiyiz aslında ama hayret etmeye alışkın değiliz çarçabuk kabulleniyoruz tüm olanları. oniki yaşımdan beri taksim meydanına gidip geliyorum. bu meydanda alkışlandım şarkı söyledim beğenildim haykırıldım haykırdım sevdim aşık oldum ağladım kustum acıdım yumruk kaldırdım protesto ettim kaybettim kazandım kayıplar verdim. bu kadar şey yani tam onsekiz yıl silindi. bir tek seni ilk gördüğüm an kaldı geriye sevgilim. şimdi ne zaman ayak bassam seni beklerken üşüdüğüm an geliyor aklıma bir titremedir sarıyor içimi. insan otuzundayken yani büyürken böyle sevmemeli seni sen yapan tüm geçmişi silip böyle bağlanmamalı. ama insanız konu aşk ise kendimize bile nankörüz. belki hiç kavuşmak olmayacak kaderimizde yine de bil ki tertemizim sayende. bana çocukluğumun tertemiz anılarından başka bir şey kalmadı sen beni sevince.

  • h e p i n i z :( - kafasi simdi geldi 14 Ekim 2017 00:40
    defolamıyorum abi... ama arkan geçeyim görmezsin - kafasi simdi geldi 14 Ekim 2017 00:44
    özür dilerim :( ama kendimden değerli olmayan şeyleri farketmeden kırabiliyorum çünkü ergenlique - kafasi simdi geldi 14 Ekim 2017 00:48
  • 0
    +0
    -0

    kendime gülüyorum,
yaşantıma,
hayatıma,
öylece gülüyorum.
    bana kalan ne var ki ?
    yedeği alınmış sigaralar,
yastık altında kalmış uyku hapları,
sabah küfürleri,
içimde olan mezarlar,
yanımda duran sağırlar.
    ve koskoca bir hayal kırıklığı,
içimi kesen.

  • 24
    +24
    -0

    dün spor salonunda bir şey fark ettim hani herkesin bir dönüm noktası vardır galiba onlardan birini yaşadım. sıradan kardiyo günümdü ama içimden hiç koşmak gelmedi süreye baktım 10dk geçmiş 15dk daha vardı bırakmak geldi aklıma siktir et bırak nolcak ki sanki ''kimin için koşuyorum... '' o kimin için koşuyorumu içimden geçirdikten sonra bir şeyler oldu. önceden de spor yapardım ve kardiyo günleri benim için eğlenceli geçerdi. acı çekerdim ama o acıyı severdim. çünkü bir amacım vardı. beni beğenmeyen birisine kendimi beğendiricektim hep hayalimdi istediğim o vücudu yapıp karşısına dikilicektim. koşu bandının üzerinde bunları düşünürken o kişi için yapmam gereken her şeyi yaptığımı kendimi tükettiğimi ve aslında bir hiç uğruna yaptığımı '' kendim istediğim için '' koşmadığımı fark ettim. ortalama 1-1,5 yıl birisi beni beğensin, diye götümü yırtmıştım ama şimdi ise bir amacım oldugunu farkettim. okuduğum bölüm
    gereği, kas kütlemin yüksek olması gerekli herkesi bir kenara koyabilirim ama bölümümü seviyorum ve ileride adam akıllı fizyoterapist olabilmek için spora devam etmem gerekli olduğuna karar verdim. eğer dün o içsel konuşmamı yapmamış olsaydım buyuk ihtimalle spor salonu üyeliğimi iptal ettiricektim. bir taraftan da kendi adıma üzüldüm. 1-1,5 yıl isteğim dışında birisi beğensin diye götümü yırtmıştım. sonuç ise o bir başkasına sarılıyor ben ise mesleğime. dün gece çok düşündüm bu kadar bir şeyler yaşamak için uğraşıp kendimi yıprattığıma karar verdim. hatırlıyorum da ağırlığın altında son 1 tekrar çıkarabilmek için ağladığımı, 5 dk daha fazla koşabilmek için kalflarıma krem sürüp koştuğumu. o kişinin ismini haykırarak koştuğumu daha dün gibi hatırlıyorum. hayalimdi tekrar karşılaştığımızda bir şeyler hisseder belki lan bir şansım olur karşısında diye kendimi ezdiğimi farkettim. salaklığıma doyum olmuyor evet. bu anlattıklarımı kendim için yapabilir miydim bilmiyorum geçtiğimiz yıllarda ama, şuanda kendim için yapmak dışında başka şansım yok. özür dilemem gereken bir kişi varsa o da kendim.

    1 dayı ben buna yakarım - ironside 15 Ekim 2017 15:21
    1 tebri̇k edi̇yorum. - anahtar 15 Ekim 2017 17:11
  • 6
    +6
    -0

    o kadar hayatta hiç bir amacım yok ki mesela birazdan saat 10 da uyuyacağım. milletin derdi oluyor uyuyamıyor, sevgilisi oluyor whatsappta takılıyor. yalnızlıktan geberiyorum ama hayat bana güzel lan ahshddf

  • 0
    +0
    -0

    sarina valentinayı çok ilgi çekici buluyorum avradını siktiminin döl israfının orospu çocuğu beynine fışkırttığımın fallofoş ibnesi sen nasıl döndün öyle am suratlı eşek

  • 0
    +0
    -0

    arkadaşımın biri sürekli arıyo,müsait olursam açıyorum ama bazen cidden boş konuşuyo. sırf konuşmuş olmak için arıyo, her seferinde de "kanka bi şey diyon mu işlerimi halledecem" diyip kapatmaya utanıyorum. geçenlerde aramış geri dönemedim. bugün de yoldaydım, müzik dinliyoduk telefonumdan, aradı meşgule attım sonra yine unuttum. demin de attığım fotoğrafı beğenmiş arayım bari dedim. allah affetsin "inşallah açmaz" diyerek aradım...