Başlığı Düzenleyin:


* Eger varolan bir baslik girerseniz, bu basligi ("asosyal itiraf") ve tum entirilerini oraya tasimis olursunuz.

Başlık Tipini Değiştirin:


* Bir basligi sabitlemeden once o basliga bugun entiri girildigine emin olun. Girilmemisse de siz girin. Sabit basliklar; sol kanatda her zaman ilk sayfada ve yukarlarda, koyu renkli olarak gozukecektir.

Başlığı Silmek İçin Tıklayın:

Başlığı kilitlemek için tıklayın:

Secilen Entirilerle bir sey yap

0 adet entiri secili.

  • 3
    +4
    -1

    depresyonda olmakla bir yere varılamaz, bunu anladım sizlerde anlayın.

    ben hepinizden belki de çok daha fazla hayat tecrübesi yaşadım, yakınlarımı kaybettim en sevdiğim insanı toprağa verdim.

    ama her şeye rağmen dimdik ayaktayım, her şeye rağmen pozitif düşünmeye çalışıyorum. sizlerde öyle yapın, eminim ki değişikliği göreceksiniz.

    pozitif olun ki dünyamız çiçek açan bir bahçeye dönsün.

  • 5
    +5
    -0

    sara hastasıyım. bundan dolayı doğuştan gelen saçma bir tik vardır gözümde. küçükken fazla dalga geçmezlerdi herhalde, hatırlamıyorum. hep sorardım küçükken kendime, bu yaşıma geldim hala sorarım bazen; "normal insanlar nasıl görür acaba ya? hiç korkmuyorlar ne güzel."

  • 2
    +2
    -0

    kolay kolay ağlayabilen bi insan olmadım hiçbir zaman, en yakın arkadaşımla 5 yıldır tanışıyoruz o bile ağladığımı görmemiştir şimdiye kadar. ama son zamanlarda herşeye ağlar oldum gözyaşım gözümün ucunda duruyor, dokunsalar ağlıyorum. kimseye derdimi anlatamıyorum anlatsam bile anlamıyorlar. bazı şeyleri tek başıma çözmeye çalışmaktan yoruldum gücüm tükeniyor artık. amacım bataklıktan kurtulmak değil, sadece daha fazla batıp da saplanmamak.

  • 0
    +0
    -0

    sinirlerim bozuk. yani ne vardi sanki kafama estiginde moralim bozuk oldugunda cekip gitseydim. gidebilseydim beni tutan ne bana engel olan ne ?? yani hayatin anlamsizliginda anlam aramak neden ? ne olurdu sanki bazi kaliplardan uzaklassaydik biz biz olsaydik. ya nasil davranmak istiyorsak icimizden nasil geliyorsa oyle yasasaydik. hicbir seyim yolunda degil. ama duzelicek biliyorum en azindan gececegini biliyorum.

  • 20
    +22
    -2

    newton'dan özel ders aldım yine de fizik sınavını geçemedim.nasıl mı ? aha böyle ;

    liseydeyken sayısalcı olmama rağmen korkulu rüyam,beni gerim geren,ne kadar çalışırsam çalışayım 30 puanı geçemediğim dünya'nın en lanet dersi...

    ulan ben bu fizik dersiyle ilgili her boku öğrendim fizik profesörü oldum amma ve lakin hiç bir şekilde soruları çözemedim.artık fizik sınavım olduğu günler tüm sülale toplanıp bizim evde hem gün yapar hemde benim için kuran tilaveti yapardı aq.

    neyse kısa kesmeye çalışıcam.sınavdan bir önceki gece o kadar çok fizik çalıştım ki rüyamda newton bana özel ders verdi üstüne de bu dediklerimi yap kesin geçersin kanka diye de ekledi puşt.

    neyse sınav oldu bitti bayağı da yaptım bişeyler.sıra notların açıklanma faslına geldi kaç bekliyosun oğlum dedi.70-80 alırım dedim.aferin oğlum dedi,evet bu bir başarı öyküsüydü taa ki otur 18 diyene kadar.o an arka fonda çalan rocky müziği kayık bir plak sesiyle sustu.dünya siyah beyaz oldu,o günden sonra bi daha da fizik çalışmamaya yemin ettim.

    5 allah fiziğin belasını versin. - vasifsizinteki 06 Kasım 2016 00:39
    1 amiiin - dengesizinteki 06 Kasım 2016 01:03
    1 günaydın fizik mağdurları.tüm muhabbeti kaçırmışım gece :( - yetmedi ruzgarim karabulutlari dagitmaya 06 Kasım 2016 09:08
  • 1
    +1
    -0

    iki gün içinde beş tane sınava girecem. beynim yandı yemin ediyorum ders çalışmaktan. bildiğim herşey birbirine girdi, bildiğimi de unutuyorum. cümle bile kuramıyorim...

    kuramıyorim'i bilerek mi yanlış yazdın lan? - eaglegodz 06 Kasım 2016 00:18
  • 7
    +7
    -0

    yazar arkadaşım var, kitabının 2. baskısını yaptı dedi ki bana 'senin sesin şiir okumalık'.

    allah allah dedim ve bende okumalık şiirlere baktım, ot, kafkaokur gibi dergileri okuyorum şimdi.

    2 ay öncesine kadar şiirle ilgi alakam yoktu, bu da böyle bir itiraftır.

  • 4
    +4
    -0

    uzun zamandır çok konuşmak istediğim birine yazdım. fakat gelen cevap: "tamam."

    tamam.
    ok.
    evet.
    peki.

    gibi mesajlardan nefret ediyorum.

  • -12
    +2
    -14

    (bkz: #998139)

    hakkaten böyle oldu ya lan..
    6s ve 8jk ile dalga geçmek bile yeterince keyif vermedi. hiç hoş değil..
    ben bi duble rakı koyayım en iyisi..

  • 5
    +5
    -0

    telefonum bozuldu ve yaklaşık 9 saattir telefonsuzum. bu illete ne ara bu kadar bağlanmışım,ne ara teknolojinin köpeği olmuşum. hayat damarlarımdan biri kopmuş gibi hissediyorum.

    1 alşırsıın ilk iki günden sonra o his geri gelmemek üzere gidiyor, vize haftasıydı iyi olmuş sdkdlf - goddes 06 Kasım 2016 09:49
    1 yılların stalk birikimi skdld - goddes 06 Kasım 2016 12:23
  • 11
    +11
    -0

    ne kadar kötü bir gün geçirsem de konuştuğumda yüzümü güldürecek, konuştuğumda yalnızlığını unutturacak, herşeyden bıkmışken yine bir köşeden tutunmaya yardım edecek arkadaşlarım var her ne kadar uzak olsalar da iyi ki varlar..

  • 1
    +1
    -0

    hangi ara bu kadar geniş,bu kadar umursamaz oldum ben ya. kötüye de çabucak alışmak yasaklansın evet şimdi hemen çabuk!

  • 2
    +2
    -0

    en son sevildiğimde daha küçücük çocuk falandım heralde hatırlamıyorum. ne zaman sevileceğim diye düşünmekten de vazgeçtim artık insanlara olan ihtiyacımı sıfırladım kendimi yalnızlığa adadım. ihtiyaö duyduğumda gelecek kimse yok sanırım. ama birisi arayıp kanka gel çok moralim bozuk dese koşarak gidiyorum. neden karşılığını alamıyorum. bu namert dünyada bari bunun karşılığını alsaydım lan.. sevilmek neydi nasıldı bir gün hepimizin deneyimlemesi temennisiyle saygılar

  • 2
    +2
    -0

    - öncelikle kendimden nefret ederim
    - hiç bir zaman kim olduğumu ne için var olduğumu bulamadım
    - düşüncelerim karanlık ve bir o kadar karmaşık
    - sürekli seven , yanan taraf oldum ama hiç sevilmedim
    - kıskanç değilim
    - duygularımı hissetmiyorum
    - kola , sigara bağımlısıyım
    - her haftasonu alkol içerim
    - babamı sevmem ama ona acırım
    - dünyadaki tek varlığım 2 küçük kardeşim
    - borçlar yüzünden telefonumu satmak zorunda kaldım
    - bunları kimseye anlatacak yüzüm olmadığı icin yazıyorum
    - hep kendimi diğer insanlarda farklı gördüm
    - insanları sevmiyorum , nankörler !
    - çok kalabalık ortamları sevemiyorum
    - eskiden uyuşturucu kullanırdım
    - bir mesleğim yok
    - okumadım
    - işe yaramaz bir pisliğin tekiyim sanki
    - kendimi çok yorgun bitik bir halde hissediyorum
    - insanlar neden sevilmez
    - bazen yaratıcının kuklaları olup oynatılıyoruz diye bir düşünceye kapılıyorum
    - ordaki adalet kavramının bu dünyada olmadığına yemin edebilirim
    - saatlerce kendi kendime konuşurum
    - 55 kiloyum yemek yiyemiyorum gitmiyor boğazımdan
    - uzun bir uyku cekmeyeli seneler oldu
    - ooo güzel koca gözlü sevdiğim başkasının olma ihtimalini düşünüp kaldıramıyorum
    - babam ile hiç sarılmadık annem anlatır başımı okşarmış , ben ufakken
    - içime bir sıkıntı oturdu 05:58
    - film izleyeceğim ama sırf ses olsun diye
    - günde 3 paket bitiririm
    - boşluk , bel bölgemde kurşun sıyırması izi var
    - izmir'e taşınmayı planlıyorum
    - bazenleri bilerek uyuşmak için antideprasan kullanırım
    - dişlerim bozuk diye gülemiyorum içimden çok gelsede olmuyor
    - yaz dönemini 1 kapri 1 pantolon 2 tişört ile geçirmek zorunda kaldım
    - küçük erkek kardeşim ve ben kan kanseri teşhisi konuldu ve erken bir şekilde yendik
    - dışarı çıkasım gelmiyor evde ölmek istiyorum
    - ölümden sonrasını merak ediyorum
    - umarım yaratıcının karşısına çıkarım ve çektiklerimin nedenini ona sorarım
    - intihar etmeyi planlamıştım
    - stress yüzünden tırnaklarımı yerken parmaklarımı kanatırım
    - geleceğimi düşünüyorumda koca bir karanlık
    - keşke hep küçük kalsaydım
    - kendime zarar vermeyi ellerimi mor görmeyi severim
    - kafası yerinde olan biri değilim
    - çok konuşmayı sevmem
    - sevdiğim ile evlendiğimi düşünüyorum'da ben ona nasıl bakarım bu işe yaramamazlık ile
    - öldürün beni
    - müzik huzurdur ne kategoride olduğu umurumda değil
    - https://www.youtube.com/watch?v=IBvB-8YCrr0
    - umarım herşey yoluna girer
    - zaman daralıyor

    aklıma geldikce devam edeceğim...

  • 1
    +3
    -2

    dipteyim ordan yazıyorum. yer yüzünde ilgimi çeken hiç bişey yok. kaç gündür hiç gerçek bi insanla konuşmadım. acım var dahası daha çok acıdan. bitmiyor ama tükeniyorum. iyi geceler.

  • 3
    +3
    -0

    özledim be sözlük, herkese yalan söylüyorum unuttum onu bitti diye gelse de olmaz artık diye sonra bir şarkı çalıyor bir sigara yakıyorum. düşünüyorum ve gerçekler dökülmeye başlıyor ya dönerse ne yapacaksın. gözlerimi kaparken gülüşü geliyor aklıma çıldıracak gibi oluyorum ama hala aynı yerdeyim özledim be..

  • 2
    +2
    -0

    " akıl hastanesinin bahçesinde sigara içiyordum. merakımdan sanırım, bir şekilde orada buldum kendimi. kendi halinde, oldukça normal davranan, yüz çizgilerinden kırklarında olduğunu düşündüğüm bir adamla göz göze geldik. ben bir kaç kafamı çevirsem de, o gözlerini üzerimden hiç çekmedi. kıyafetlerinden anladığım kadarıyla misafirdi orada, hasta demeye dilim varmıyor şimdi.
    önce biraz çekindim, sonra cesaretimi toplayıp küçük adımlarla yaklaştım yanına.
    “sigara versene” dedi hemen.
    sigarayı uzatırken “neden buradasınız?” demiş bulundum.
    sigarasını yaktı, tekrar gözlerini dikti üzerime. kırpmıyordu bile, ürkmedim desem yalan olur. “iyi günler” dileyerek uzaklaşmaya karar verdim. “belki de yanlış bir soru sormuşumdur. belki canını sıkmışımdır ya da ne bileyim adam deli işte!” diye geçirdim içimden.
    “sen neden burada değilsin?” diye bağırdı arkamdan. öyle bir bağırdı ki, arkamı dönmeye korktum. cinnetle bağırır gibi..
    döndüm yüzümü, olduğum yerde, yaklaşmadan baktım yüzüne.
    bu sefer sesini daha da yükselterek, tekrarladı;
    “sen neden burada değilsin?
    onca sahtekarın, onca vicdansızın, onca ihanetin içinde durabilmeyi nasıl başarıyorsun ? çocukların vurulduğu, çiçeklerin koparıldığı, sevgilerin harcandığı, umudun tükendiği, renksiz, yapay bir dünya var dışarıda. uyuşmadan uyum sağlayamadığım, gürültüsünden uyuyamadığım. kirli, kibirli, kaba bir dünya var. çıkarları uğruna seni çakıyla son model bir arabayı çizer gibi çizecek binlerce insan var. kanını emecek bir sürü vampir. sana kullanılıp, köşeye atılmış pis bir mendil gibi hissetirecek bir sürü katil.
    sen neden burada değilsin?”

    not : alintidir

  • -1
    +0
    -1

    artık yaşamaya dair en ufak ümidim kalmadı
    herkese ümit bağışladıkça benim ümidim mi tükendi nedir bilmem artık öz babamın bile ayrım yapması böyle koymamıştı. köle gibi hissetmek böyle bi duygu demek ki. ölmek istiyorum. benim için ağlayacak ya da üzülecek insanlar yok nasılsa
    öz ailemin bile beni istemediği iğrenç bi dünyaya doğdum. artık yaşamanın en ufak anlamı yok gözümde.

  • 0
    +0
    -0

    yazmayacağını bildiğim halde telefonum her titrediğinde gelen mesajı ondan sanıyorum sözlük

  • 0
    +0
    -0

    tam 5 gün önce sabah 8.12 de otobüsle her zaman ki güzergahta okuluma giderken ışıklarda durduğumuzda karşıdan koşan çocuğu gördüm. 8-9 yaşlarında esmer hava oldukça soğuk benim üzerimde 2-3 kat var ve otobüs sıcak ve içerinin sıcaklığından memnunken çocuğun ayaklarına gitti gözlerim terlik, terlik vardı..
    havanın o soğuğuna rağmen terlik vardı üzerinde ise inceden bir tişört kendime baktım.
    oldukça pahalıya aldığım botum, 2-3 kat kıyafetim. utandım kendimden, nasıl aç olabilirdim bu kadar, nasıl paylaşmaktan bu kadar habersiz ve bencil olabilirdim diye düşündüm. olabiliyormuşum. o ise masumca etrafa bakıyordu sonra koşmaya başladı göremediğim bir yere doğru o gün dedim ki yarın ona bir çorap ve ayakkabı getireceğim hem de güzel bir yemek yeriz. diğer gün elimde poşet ile okula geç kalacağımı bildiğim halde indim otobüsten onu gördüğüm yerde. dilenci ise hep buralarda olur diye düşündüm, eğer normal buralarda oturan bir çocuksa yine denk gelirim diye umut ettim.
    gelmedi, yoktu da
    elimde poşet ile bekledim saatlerce bu sefer düne göre daha ince giyinmiştim halinden daha iyi anlamak için. ne kadar bilmiyorum ama anladım sanırım
    özür dilerim çocuk sana denk gelip veremedim poşeti usulca bir duvar bulup köşesine bıraktım ihtiyacı olan biri alır diye ama utancımı bırakamadım.
    açlığımdan, halinden anlayamayışımdan, yardımcı olamayışımdan tüm insanlıktan utandım.
    insan yerine koyamıyorsunuz kendinizden aşağı gördüğünüz insanları, oysa bizler onlara kör oldukça onlar yok oluyor insanlık yok oluyor farkında değiliz.
    çok kötü insanlar olmaya başlamışız sözlük. hem de çok kötü..
    ve bunun daha da kötüsü bunun farkına bile varamıyoruz. bazıları bu yazıyı bıkarak, anlamayarak bitirecek okumayı lakin bir kez düşünün o soğuk o tir tir titreten soğuk bir gün bizide hapsedebilir.
    hayat değişken ve bizler hayata oranla çok güçsüzüz

  • 0
    +0
    -0

    henüz birkaç saat önce bir zamanlar cok sevdiğim insan evladı mesaj attı. "içinde hala birşeyler var mı?" diye. var olmasına rağmen hayır dedim. nasıl güvenebilirim ki ben sana. e yakalım madem